Recensie: Geheim leven – Carla de Jong

Recensie: Geheim leven – Carla de Jong
Uitgeverij: AmboAnthos

Met grote dank aan AmboAnthos mocht ik Geheim leven van Carla de Jong vooruitlezen. Ik kreeg een ingebonden drukproef thuisgestuurd, vergezeld van een krantenartikel en een handgeschreven brief van Carla de Jong. Mijn eerste indruk: wauw, wat bijzonder! Het leest wel even wat onhandig in bed met zo’n drukproef op A4-formaat, maar dat geeft mij een goed excuus om mijn leeskussen goed uit te proberen! (erg geslaagd overigens 😊)
Eerder las ik al Nooit meer regen en De Johansons van Carla de Jong en dat vond ik al prachtige boeken. De verwachtingen zijn bij mij dan ook hooggespannen. De ondertitel Drie generaties in de ban van een familieverleden prikkelt me. Dat het verhaal zich ook nog in het zuiden van Friesland afspeelt maakt mij als Fries nog nieuwsgieriger.
20190323_221502.jpg

Samenvatting
Wordt leed doorgegeven van generatie op generatie of is het mogelijk om met een schone lei te beginnen? Elza Kingma groeit op in het interbellum. Ondanks de crisis van de jaren dertig kent haar leven weinig zorgen, maar dat verandert met de komst van nieuwe buren. Van meet af aan koestert Elza antipathie tegen de buurvrouw. Toch raken beide families steeds nauwer bevriend. Dan scheurt een reeks dramatische gebeurtenissen de gezinnen uiteen. Elza gaat haar eigen weg en zwijgt over haar traumatische geschiedenis, ook tegen haar kinderen. Als ze tegen de honderd loopt, klopt het verleden aan en kan zij er niet langer voor weglopen.

Over de auteur
Carla de Jong is auteur van onder meer de uitstekend ontvangen psychologische romans Nooit meer regen en De Johansons. Ze is als docent verbonden aan de Schrijversacademie en woont in Amsterdam.

Mijn mening
De cover vind ik zelf niet zo mooi, maar intrigeert me wel. Waarom staan er twee vrouwen op de voorkant, waarvan één haar gezicht heeft afgewend en de ander slechts half zichtbaar is van de voorkant? Na het lezen van dit verhaal blijkt dat dit een passend beeld is en, net als de titel, voor meerdere uitleg vatbaar is. Dat vind ik een belangrijk kenmerk van een goede cover en titel.

Het verhaal wordt afwisselend in het verleden en heden verteld, zodat je stukje bij beetje de gebeurtenissen in deze familie ontrafelt. Briljant! De spanning wordt zo goed opgebouwd, zodat je door blijft lezen, omdat je wil weten wat er nu toch echt gebeurd is.

Hoewel sommige gebeurtenissen op een gegeven moment wel voorspelbaar zijn, weet Carla de Jong toch telkens weer een bepaalde draai te geven aan het verhaal, zodat je elke keer weer een beetje verrast wordt. Dan weer omdat de gebeurtenis toch net iets anders heeft plaatsgevonden dan je denkt, dan weer omdat Elza (of een van de andere personages) anders reageert dan je gedacht had.

Voor mij zat er veel herkenning in het verhaal, omdat ik zelf ook uit Friesland kom en dus redelijk bekend ben met de plaatsen die in het boek voorkomen. Omdat Carla de Jong vrijwel overal bestaande plaatsnamen gebruikt, was ik even op het verkeerde been gezet door Olde Siel en Nije Siel. Na contact met Carla (en later ook na het lezen van het nawoord) bleek dat ze deze plaatsnamen zelf bedacht heeft. Grappig, omdat er in Friesland wel degelijk een Nije-Syl en Ouwe-Syl (Bildts) bestaan. Deze liggen echter in het noorden van de provincie, tegen de zeedijk bij de Waddenzee aan. Uit de context van het verhaal had ik al begrepen dat de setting het zuiden van Friesland moest zijn, dus de verwarring was voor mij even compleet. En gelukkig ook weer snel opgehelderd.

Op het eind heb ik ook even een traan gelaten. De situatie met Elza deed me vrij veel aan mijn eigen beppe denken, die in 2016 op 91-jarige leeftijd overleed. Hoewel zij uit een zeer grote familie kwam en niet zo’n familiegeschiedenis met zich meetorste, was ook beppe niet zo’n prater over vroeger. Veel zaken zullen dan ook voor altijd een vraag blijven. Dat zal voor velen van ons wel herkenbaar zijn.

Dit verhaal is verder in één woord weer geweldig! Carla de Jong weet hoe je een verhaal moet vertellen en hoe je de lezer meeneemt in dit verhaal. Vrijwel vanaf het begin werd ik meegezogen in deze trieste familiegeschiedenis, die losjes gebaseerd is op de familiegeschiedenis van Carla de Jong zelf.

Het verhaal zit gewoon zo gigantisch goed in elkaar, het is zo mooi verteld, dat ik een diepe buiging maak voor Carla de Jong. Ik hoop dat ze altijd dit soort mooie romans blijft schrijven en ons meeneemt in de levens van mensen die we zelf hadden kunnen zijn. Chapeau!

Zoals ik de vorige keer al aankondigde, splits ik mijn oordeel vanaf dit jaar op in verschillende onderdelen: 

  • Cover en titel: 4,5****
  • Inhoud: 5*****
  • Redactie: 4,5****
Advertenties

Blogtour: Gefaald – Ellen Lina

Blogtour: Gefaald – Ellen Lina
Uitgeverij: Ellessy

20190124_154620.jpg

Na Crash en Koningslaan van Ellen Lina, kijk ik elke keer weer uit naar haar volgende boek. Ik spring een gat in de lucht als ik hoor dat ik mee mag doen aan de blogtour voor haar volgende boek: Gefaald.
Begin januari krijg ik het boek binnen, zo heb ik nog ruim de tijd om in week 4, op mijn verjaardag, mijn recensie online te zetten. De cover is eenvoudig, maar mysterieus, zodat ik nog nieuwsgieriger word naar het verhaal. Nu maar eens kijken of Ellen Lina weer zo’n parel afgeleverd heeft…

Samenvatting
De dertigjarige Vesper runt met haar ouders een bungalowpark op Texel, wanneer ze de charmante Stijn Daalhuizen en diens puberzoon Nick ontmoet. Na het overlijden van zijn moeder heeft Nick het moeilijk, en dat hij een goede band weet op te bouwen met Vesper is voor Stijn meer dan belangrijk.

Door de jaren heen is het voornamelijk Vesper die zich bezighoudt met Nick, Stijn is druk met zijn groeiende bedrijf. Ondanks de zorg en aandacht van Vesper, ontwikkelt Nick zich tot een problematische achttienjarige. Hij wordt van school gestuurd en zijn leven bestaat uit drugs, foute vrienden en feesten. Net wanneer hij Vesper beterschap heeft beloofd, dient zich een klus aan die hij niet kan laten liggen. Die nacht loopt het compleet uit de hand en de gevolgen voor het hele gezin zijn vanaf dat moment niet meer te overzien. Stijn en Vesper krijgen te maken met een groep levensgevaarlijke criminelen die nietsontziend hun leven binnendringen. Het drama is compleet wanneer Vesper wordt herkend door één van hen. Haar verleden komt bovendrijven en dat blijkt heel anders te zijn dan Stijn en Nick hadden verwacht.

Weten Stijn en Vesper Nick te beschermen? Lukt het hen om elkaar te vertrouwen? Pas wanneer ze denken dat de rust is wedergekeerd ontvouwt zich een afschuwelijk scenario, dat alle relaties op scherp zet.

Over de auteur
Ellen Lina-Rink werd in 1983 geboren in Arnhem. Na de middelbare school volgde ze de PABO en werd docente op een basisschool. Vanwege het werk van haar man, die piloot is, heeft ze 3 jaar op Curaçao gewoond. Sinds 2016 woont ze weer in Huissen, Nederland. Ze heeft twee zoontjes. Ze houdt van reizen en dan vooral naar Canada en de Verenigde Staten. Ze is een echt familiemens en heeft veel hobby’s, zoals lezen, voetbal kijken, schrijven en muziek luisteren. Muziek inspireert haar vaak en haar muzieksmaak is heel breed.
De thriller Gefaald is haar zesde boek. Eerder verschenen de goed ontvangen romans Vasthouden, Ooit zal ik je weer zien, Sky, Crash en Koningslaan.

Mijn mening20190124_154712.jpg
Na het lezen van dit boek kan ik niet anders concluderen dan dat de cover passend is. Het lijkt of de (jonge)man op de cover een moeilijke, onduidelijke weg alleen moet afleggen, zonder te weten waar die naartoe leidt. Het zou zo een weg op Texel kunnen zijn, maar ook ergens in het buitenland.

Ik vroeg me even af in hoeverre deze eerste echte thriller van Ellen Lina zou verschillen van haar spannende liefdesromans, want die vond ik al spannend. Maar in deze thriller weet ze de spanning nog een (behoorlijk) tandje op te schroeven. Spanning in meerdere opzichten. Spanning die onder je huid kruipt en daar blijft sudderen.

Ellen Lina laat met dit boek zien hoe vaag de grens tussen kleine en grote criminaliteit is en dat afglijden makkelijker is dan je misschien zou denken. Ze beschrijft het zo levensecht, dat ik soms het idee kreeg dat ik zelf een rol speelde in dit hele verhaal en geen grip meer op mijn leven had. De personages zijn zo goed beschreven en uitgewerkt; het brengt het verhaal tot leven en maakt de personages geloofwaardig.

Het verhaal is enorm goed opgebouwd en wordt afwisselend vanuit het oogpunt van Stijn, Nick en Vesper verteld. De spanning wordt door dit wisselende perspectief steeds opgevoerd. Bij de proloog dacht ik nog: “Ja, lekker dan. Op de achterflap staat Weten Stijn en Vesper Nick te beschermen? en hier hebben ze het ineens over de begrafenis van Nick. Dan hebben ze hem dus niet kunnen beschermen… Weg verrassing.” Maar hoe verder ik kwam, hoe verrassender het werd. Elke keer als ik dacht dat ik wist hoe het zat, nam het verhaal een andere wending. Ik ging op een gegeven moment aan alles twijfelen. Niets is wat het lijkt. En daar hou ik van.

Uiteindelijk (na die frustrerende proloog, die aan het einde van het boek helemaal duidelijk wordt) heeft het boek me tot het einde toe weten te boeien en was het in een paar avonden uit. Zoals voor velen waarschijnlijk wel bekend is, kom je ook in dit verhaal personen tegen uit haar eerdere boeken. Ze hebben een kleine rol, maar zijn zeker herkenbaar. Ik ben benieuwd of iemand anders deze personen ook heeft herkend!

Ellen Lina, ik blijf fan van jou! Wat ik jammer vind, maar dat is ook een beetje beroepsdeformatie waarschijnlijk (ik ben zelf ook redacteur), is dat ik nog een aantal slordigheidsfoutjes in de spelling/grammatica las. Ik splits mijn oordeel vanaf nu dan ook op in verschillende onderdelen:

  • Cover en titel: 4,5 ****
  • Inhoud: 5*****
  • Redactie: 4****

Ruim voldoende dus en zeker een aanrader!

Recensie: F*ck it, het is wat het is – John Parkin

Recensie: f*ck it, het is wat het is – John Parkincover F-ck it het is wat het is - John Parkin
Uitgeverij: Kosmos Uitgevers

Als ik de samenvatting lees, denk ik meteen: ja, dit herken ik. Bijvoorbeeld: ik kan pas gelukkig zijn als ik… (10 kilo afgevallen ben, die baan krijg, meer geld heb, etc.). Waarschijnlijk zeggen we dit allemaal wel eens. Maar ja, eigenlijk is dit puur uitstelgedrag en er is altijd wel weer een nieuw excuus als het ene doel gehaald is. Ik ben dus wel benieuwd welke inzichten ik krijg tijdens het lezen.

Samenvatting
Fuck it – Het is wat het is is hét boek over alles accepteren zoals het is. Geschreven door dé Fuck it-autoriteit John Parkin. Van Fuck it – deel 1 zijn meer dan 25.000 exemplaren verkocht!
Het is inmiddels een gevleugelde uitspraak: “Fuck it!” In dit nieuwste boek tilt John Parkin dit motto naar een nieuw niveau. Velen van ons stellen hun leven uit omdat ze denken: ik kan pas gelukkig zijn als ik… (10 kilo ben afgevallen, die baan krijg, meer geld heb…). Fuck it met al die excuses! Het leven is wat het is en het is heel goed mogelijk om gewoon tevreden te zijn. In dit uitdagende, grappig geschreven boek vertelt John Parkin hoe. Een inspiratiebron voor persoonlijke ontwikkeling.

“’Fuck it’ is een oefening in accepteren en loslaten, maar dan zonder esoterisch gezever.” – de Volkskrant

Over de auteur
John Parkin is de zoon van Anglicaanse priesters. Hij bestudeert al meer dan 20 jaar oosterse wijsheid. In zijn holistisch centrum The Hill that Breathes in Toscane organiseert hij cursussen en retraites. Op bol.com vind je alle boeken van John Parkin, waaronder het nieuwste boek van John Parkin.

Mijn mening
Toegankelijk en makkelijk te lezen boek. Sommige anekdotes en voorbeelden lijken wat aangedikt, maar zijn erg vermakelijk. En soms ook pijnlijk herkenbaar. Ik geef het onmiddellijk toe, ik denk ook weleens: ik vind rust als/ik kan ontspannen als… En vul dan maar wat in. Er is altijd wel wat. Het is het excuus om zaken uit te stellen. Fijn om daar eens bewust bij stil te staan.

Het boek geeft je een paar tips en tricks hoe je hier beter mee om kunt gaan. De gedachte ik vind rust als… is een level 1 gedachte. Level 2 beschrijft hoe je rust kunt vinden in jezelf, door bijvoorbeeld meditatie, een kopje thee drinken of wat ook maar voor jou werkt. Er zijn echter altijd afleidingen, waardoor je de rust niet kunt behouden.

Level 3 noem ik het F*ck it level. Het komt er gewoon in het kort op neer dat je leert relativeren. Accepteren en loslaten. Alles mag er zijn, ook de onrust en de afleiding. Zorg er alleen voor dat je de balans weet te houden. En weet dat alles weer voorbijgaat. Leuke gedachten en gebeurtenissen, maar ook problemen en nare dingen. Alles is tijdelijk.

Het klinkt heel simpel en als dat het zou zijn, zouden deze boeken natuurlijk niet geschreven hoeven te worden. Ik vind het fijn om zulke boeken te lezen als een soort reminder. Want ergens weet je wel hoe het werkt, maar in de waan van de dag vergeet je het weer toe te passen. Door dit boek te lezen ben je je weer even bewust van je eigen gedachten en hoe je daar zelf invloed op kunt uitoefenen door ogenschijnlijk simpele oefeningen.

Praktisch, luchtig en makkelijk leesbaar. Lekker voor tussendoor. Ik kom dan ook uit op 3***. Geen hoogstaand boek, maar wel lekker om te lezen. Een aanrader voor iedereen die alles uitstelt en zijn innerlijke rust vooral van anderen laat afhangen.

Recensie: Het probleem met voor altijd – Jennifer L. Armentrout

Recensie: Het probleem met voor altijd – Jennifer L. Armentrout
Uitgeverij: Zomer & Keuning cover Het probleem met voor altijd - Jennifer L. Armentrout.png

Toen de oproep kwam om Het probleem met voor altijd te recenseren, viel ik meteen voor de cover. Vrolijk, mooie kleuren, maar er straalde ook iets mystieks uit. Nadat ik de beschrijving las en zag dat het van Jennifer L. Armentrout was, werd ik extra nieuwsgierig. Ik had nog nooit wat van haar gelezen, maar hoorde jubelende verhalen over haar mooie verhalen. Dat belooft wat! Ik was dan ook erg blij toen ik een berichtje kreeg dat ik als een van de recensenten uitgekozen was voor dit boek. Toen het heerlijk dikke boek (432 pagina’s!) binnenkwam werd ik nog blijer. Ik hou van dikke boeken. Vol verwachting begon ik aan dit boek…

Samenvatting
‘Het probleem met voor altijd’ is een prachtige young adult-roman van Jennifer L. Armentrout. Mallory heeft zichzelf in haar jeugd aangeleerd zo onzichtbaar mogelijk te zijn. Hoewel haar leven inmiddels veel beter is geworden, wordt ze alsnog geleid door angsten. Dan loopt ze Rider weer tegen het lijf. Ze kent hem van vroeger, uit dat andere leven. Hij beschermde haar destijds en doet dat nu weer. Maar gaat het met Rider zelf wel zo goed? Jennifer L. Armentrout beschrijft in ‘Het probleem met voor altijd’ prachtig de ontwikkeling van een jonge vrouw die uit haar schulp kruipt.

Over de auteur
Jennifer L. Armentrout woont in Martinsburg, West Virginia. Wanneer ze niet hard werkt aan een boek, besteedt ze haar tijd aan fitness, lekker lezen, kijken naar echt slechte zombiefilms en besteedt ze tijd aan haar man en haar Jack Russell Loki. Haar droom om schrijfster te worden begon tijdens de wiskundelessen, waar ze liever korte verhalen schreef dan aan haar wiskunde te werken. Jennifer schrijft YA romans (science fiction, fantasy) en moderne romans. Onder haar alter ego J. Lynn schrijft ze romans voor volwassenen en NA romans. Zij is de #1 New York Times-bestsellerauteur van boeken waar de vonken van afspringen.

Mijn mening
Jennifer L. Armentrout heeft mij niet teleurgesteld. Door dit prachtige verhaal werd ik weer even terug geslingerd naar mijn eigen examenjaar en de heftige verliefdheid die ik op die leeftijd voelde. In tegenstelling tot mijn jeugd, is die van Mallory en Rider niet gelukkig geweest. Ze zijn beide opgegroeid in pleeggezinnen en hebben het nodige voor de kiezen gehad qua verwaarlozing en mishandeling. Hierdoor vond ik het verhaal best heftig voor een Young Adult.

Tegelijkertijd gaf deze informatie het boek ook de nodige diepgang, waardoor ik geboeid bleef tot het einde. Ik besefte dat dit tegenwoordig misschien wel de realiteit is, hoe erg ik dat ook vind. Ik was compleet verpletterd aan het eind, maar tegelijk ook heel hoopvol. Net als Mallory geloof ik in het goede in mensen. Natuurlijk weet ik wel dat er ook slechte mensen bestaan die hele slechte dingen doen. Maar ik blijf geloven dat het merendeel van de mensheid goed is en goed doet.

Dat is ook wat uit dit boek sprak: hoop en vertrouwen. Maar ook vooroordelen. Niet alleen in het boek, maar ook bij mijzelf. In het begin van het boek betrapte ik mezelf erop dat ik dacht dat Hector slecht was en dat hij de oorzaak was van een aantal problemen. Maar dit bleek helemaal niet zo te zijn en hij bleek zelfs zachtaardiger te zijn dan hij in eerste instantie overkomt. Dit zette mij ook weer aan het denken. Hoezeer ik ook in de goedheid van mensen geloof, we blijken allemaal toch vooroordelen te hebben.

Ik kan alleen maar zeggen dat ik meer van Jennifer L. Armentrout ga lezen. Ze heeft een hele fijne vertelstijl, waardoor je door het boek vliegt. Wat voor mij echt een minpunt is, is dat er nog te veel taal- en spelfouten in het boek staan, waardoor ik een punt aftrek in mijn beoordeling. Toch komt Het probleem met voor altijd dan nog uit op 4****.

Recensie: Ctrl Alt Delete – Tamara Haagmans

Recensie: Ctrl Alt Delete – Tamara Haagmans cover Ctrl Alt Delete - Tamara Haagmans
Uitgeverij: Kabook

Ik spring een gat in de lucht als ik de mail ontvang: ik ben een van de 5 recensenten die het boek Ctrl Alt Delete van Tamara Haagmans vooruit mag lezen. Jippie!! Ik heb een paar weken geleden voor het eerst iets van Tamara gelezen (Lot uit de loterij) en dat smaakte naar meer. Maar dat was een New Adult en dit is een Young Adult. Ik ben erg benieuwd of dit genre haar ook zo goed ligt! Het boek ziet er in ieder geval al erg mooi uit. Ik hou van covers die niet te druk zijn en wat te raden overlaten.

Samenvatting
Lily werd als kind behandeld voor non-Hodgkin, maar moest daardoor noodgedwongen stoppen met dansen. De behandeling slaat aan, en na een lang behandeltraject wordt Lily genezen verklaard. Ze pakt haar leven weer op en na jaren hard werken komt haar wens uit: ze mag dansen in de videoclip van Unity, een van de hotste boybands op aarde!

Ze ontmoet Jim, gameontwerper, en samen moeten ze werken aan haar clip. Jim blijkt een irritante kwal, die het bloed onder Lily’s nagels vandaan haalt. Toch krijgt Lily gevoelens voor Jim, als ze een andere kant van Jim ontdekt en ziet hoe hij zich inzet voor kinderen in het ziekenhuis. Langzaam maar zeker groeien ze naar elkaar toe. Het leven lijkt Lily eindelijk toe te lachen. Tot dat vreselijke moment…

Over de auteur
TamaraHaagmans-200x300Toen Tamara Haagmans (1980) haar eerste boekje schreef op klapperblaadjes waar ze zelf een boek van maakte, had ze nooit verwacht dat ze het ooit nog eens voor een uitgever zou doen. Haar eerste stappen op het ‘schrijverspad’ zette ze omdat haar man haar uitdaagde ‘Als je het zo graag wil moet je het gewoon proberen en niet zeuren dat je het niet kunt’ waarna ze meedeed aan de Chicklit-schrijfwedstrijd van Luitingh Sijthoff. Ze kwam meteen op de longlist terecht, maar Lisette Jonkman won. Tamara bleef meedoen aan schrijfwedstrijden. Ze eindigde meestal hoog en soms won ze:  http://www.tamarahaagmans.nl/wiebenik/

Tamara tekende een contract voor een publicatie bij Zomer en Keuning (november 2017), en voor een chicklit bij uitgeverij Ellessy (najaar 2018) en een serie lesbische sprookjes voor TintelingFem (2018). Hoewel haar grote wens altijd is geweest om thrillers te schrijven, heeft ze zich er inmiddels bij neergelegd dat je moet doen waar je goed in bent, en in Tamara’s geval is dat het schrijven van romantische verhalen en boeken, wat uiteindelijk resulteerde in haar Young Adult-debuut dat in juni 2018 bij Kabook uitgevers verschijnt.

Als Tamara niet schrijft leest ze, werkt ze voor Stichting Coriovillum of valt ze mensen lastig met haar eeuwige research en haar notitieboekje dat ze altijd in haar tas heeft.

Mijn mening
De titel geeft wel heel goed weer hoe ik me voel als ik het boek dichtsla: Ctrl Alt Delete. Afgesloten, weggevaagd door de tranen die rijkelijk vloeiden. Wat een dubbel gevoel: ik wilde het boek uitlezen, weten hoe het zou aflopen. Maar tegelijkertijd stribbelde mijn hele lijf tegen, want ik wilde helemaal niet dat het zo zou eindigen. Dat kan toch niet? Ik wilde er niet aan, maar moest me toch overleveren aan het verhaal. Dat einde, die epiloog… Ik heb gejankt, dat wil je niet weten, ik kon ook niet stoppen. Ontroostbaar ging ik slapen. Als ik er alleen al weer aan denk, schieten de tranen me weer in mijn ogen.

Een deel van het verhaal is redelijk voorspelbaar: jongen en meisje vinden elkaar niet leuk, maar trekken toch naar elkaar toe en krijgen uiteindelijk een relatie. Daar is op zich niet zo veel bijzonders aan. Wat wel bijzonder is, is de manier waarop Tamara Haagmans haar personages tot leven weet te wekken. Ja, zo voelde het voor mij echt. Het zouden mijn vrienden kunnen zijn. Een hele fijne vertelstijl. Het meest verrassende was toch wel het einde. Lastig om niet te veel te verklappen, terwijl die epiloog het verhaal echt afrondde en zorgde voor mijn tranen.

Doordat het verhaal afwisselend vanuit Lily en Jim verteld wordt, krijg je van beide kanten mee hoe zij situaties beleven, hoe zij over de zaken denken. Door die afwisseling wil je ook steeds doorlezen… weten waarom ze zo doen en denken. Je kruipt als het ware in hun huid.

Met de nodige humor, een lach en een traan en een portie realisme van heb ik jou daar, heeft Tamara een pareltje afgeleverd. Voor een Young Adult misschien wel te heftig, maar aan de andere kant is het uit het leven gegrepen. Het zou ook in jouw of mijn omgeving kunnen gebeuren.

‘Weet je,’ zei ze zacht. ‘Ik krijg dan misschien niet het lange leven dat ik graag zou willen, maar ik heb wel alles uit dat leven gehaald. En dat heb ik aan jou te danken.’ (p.191)

Als een boek mij zo kan raken, deze emoties in mij los kan maken, dan kan ik niet anders dan de maximale 5***** toekennen! Tamara Haagmans is een naam die je in de gaten moet houden; ze schrijft veel en ze schrijft goed. Tamara, je hebt er een fan bij! Maar zorg de volgende keer voor een doos tissues bij je boek als je weer zo’n verhaal schrijft.

Blogdip… en nu?

Je hebt het waarschijnlijk al gemerkt, maar ik zit in een blogdip… Ik lees veel, heel veel en ik werk, ook veel. Maar mijn eigen blog bijwerken wil op de een of andere manier even niet. Daar hoop ik natuurlijk snel verandering in te brengen. Zo kun je deze week de eerste recensie in tijden gaan lezen. En dat is niet de minste: Ctrl Alt Delete van Tamara Haagmans die op 13 juni uitkomt!

Hoogtepunt
Gelukkig ben ik op de achtergrond nog veel met boeken bezig, ook voor mijn werk! Zo heb ik voor Uitgeverij Ellessy een tweetal manuscripten van eindcontrole mogen voorzien en ben ik met nog met de controle van twee nieuwe manuscripten bezig. Voor mij een echt hoogtepunt, omdat ik al zo lang boeken wil corrigeren/redigeren. Eindelijk dring ik een beetje door in de uitgeefwereld, want ook voor Tinteling Romance heb ik al eens een verhaal gecorrigeerd. Het is zulk dankbaar werk!

Boekevent Get inspired by books
In april heb ik samen met schrijfster Anneke Kleine Staarman een boekevent georganiseerd in Rotterdam: Get inspired by books. Dat is ook echt wat er gebeurde die middag: we werden stuk voor stuk geïnspireerd door onze sprekers. Het stookt mijn waakvlammetje ook weer wat op. Want stiekem zou ik zelf ook wel een boek willen schrijven. Maar ja, dan moet je wel gaan schrijven natuurlijk! Een topmiddag die bij mij zorgde voor een schop onder mijn kont. Nu de uitvoering nog…

Hebban Blogoverzicht 2018
Nog zo’n leuk hoogtepunt: mijn blog staat in het Hebban Blogoverzicht 2018! Er zijn wat verbeterpuntjes aangegeven, maar overall een positief oordeel. En dat maakt mij trots en zorgt ervoor dat ik weer wat nieuw leven in Boekenrupsjenooitgenoeg wil blazen. De plannen ga ik de komende tijd voor mezelf uitwerken en intussen plaats ik met wat meer regelmaat een recensie.

Pareltjes
Ik heb de afgelopen periode echt weer een paar pareltjes gelezen. Eén daarvan is Ctrl Alt Delete, een Young Adult waarvan de recensie deze week dus nog volgt. Verder kan ik Geluk bij een ongeluk van Wendy Brokers echt aanraden! Een heerlijk feelgood roman. Daar zal ik binnenkort ook maar eens een recensie aan wijden.

Verder heb ik De moord op Harriet Krohn van Karin Fossum gelezen, een prachtige psychologische thriller. En de debuutthriller van de Noorse boekblogger Geir Tangen: Het meesterwerk. Ik voel het alweer borrelen, dus ik hoop dat dit toch echt het einde van mijn blogdip betekent! Tot snel!

Blogtour: Koningslaan – Ellen Lina

Blogtour: Koningslaan – Ellen Lina Cover - Koningslaan - Ellen Lina
Uitgeverij: Ellessy

Sinds ik Crash van Ellen Lina heb gelezen, kan ik niet wachten tot haar volgende boek uitkomt. Ik doe dus ook echt een rondedansje als ik hoor dat ik mee mag doen aan de blogtour voor haar volgende boek: Koningslaan!
20180126_134823.jpg
Eind december valt het boek op de mat. Wat een mooie cover! Intrigerend en een beetje duister; dat belooft wat. En als ik het boek opensla, tref ik een persoonlijke boodschap van Ellen aan. Dank je! Nu maar eens kijken hoe het verhaal is…

Samenvatting

Het wonen aan de Koningslaan leek een droom, maar blijkt de hel. ‘Welkom terug…’

Na het tragische overlijden van haar overspelige man, verhuist de tweeëndertigjarige Charlie van Amerongen met haar twee dochtertjes terug naar haar geboortedorp. Een nieuwe baan, een nieuwe woning, een nieuwe start. Charlie heeft een zwaar jaar achter de rug en heeft het nodig om het verleden achter zich te laten en opnieuw te beginnen. Alles lijkt goed te gaan. Haar huis aan de statige en populaire Koningslaan is prachtig, haar kinderen zijn blij, ze maakt vrienden, en haar werk – als juf van groep 3 op basisschool Koningsbos – bevalt haar goed. Het lukt haar zelfs om voorzichtig een nieuwe liefde toe te laten, de jonge Finn Bogers weet Charlie’s hart te veroveren. Voor het eerst sinds lange tijd durft ze weer gelukkig te zijn. Helaas blijkt al snel dat niks is wat het lijkt en loopt alles mis. Haar nieuwe vrienden beginnen zich tegen haar te keren, ze raakt haar baan kwijt en haar huis voelt niet meer veilig. Zelfs haar eigen familie begint aan haar te twijfelen. Charlie dacht dat ze alles op de rit had, maar haar nieuwe start draait uit op een complete nachtmerrie.

Over de auteur
Ellen Lina-Rink werd in 1983 geboren in Arnhem. Na de middelbare school volgde ze de PABO en werd docente op een basisschool. Vanwege het werk van haar man, die piloot is, heeft ze 3 jaar op Curaçao gewoond. Sinds 2016 woont ze weer in Huissen, Nederland. Ze heeft twee zoontjes. Ze houdt van reizen en dan vooral naar Canada en de Verenigde Staten. Ze is een echt familiemens en heeft veel hobby’s, zoals lezen, voetbal kijken, schrijven en muziek luisteren. Muziek inspireert haar vaak en haar muzieksmaak is heel breed. De spannende liefdesroman Koningslaan is haar vijfde boek. Eerder verschenen de goed ontvangen romans Vasthouden, Ooit zal ik je weer zien, Sky en Crash.

Mijn mening
Het duistere bos op de cover past geweldig goed bij de beklemmende spanning die in het boek ontstaat. Goede keuze dus. En dan de vertelstijl van Ellen Lina… Chapeau. Ik werd direct het verhaal ingezogen en meegenomen in de wereld van Charlotte (Charlie) van Amerongen.

Het begint als een heerlijk romantisch sprookje: jonge weduwe met twee kleine kinderen ontmoet in haar nieuwe woonplaats een aantrekkelijke, jongere vent. Type ruwe bolster, blanke pit. Er ontstaat een onstuimige romance waar de vonken vanaf vliegen. Heerlijk! Maar dan slaat het verhaal langzaam om in een psychologische thriller. Ik vind de term spannende liefdesroman daarom echt heel goed passen bij dit boek.

De spanning is erg goed opgebouwd. Het slaapwandelen van Charlie, het opvliegende karakter en het verleden van Finn en het bijzondere personage van Christina zorgen ervoor dat je tot het einde twijfelt wat er nu eigenlijk gebeurt en wie erachter zit. Heel knap! Maar ook beklemmend; is iedereen wel wie je denkt dat hij/zij is en waar ben je toe in staat als je slaapwandelt? Slaapwandelen komt ook in onze familie voor bij meerdere personen, maar zo extreem heb ik het gelukkig nog niet meegemaakt. Maar het zet je wel aan het denken.

De personages zijn leuk, herkenbaar en zouden je vrienden/vriendinnen kunnen zijn. Ze hebben genoeg diepgang, waardoor je ze redelijk leert kennen. Zelfs de minder leuke eigenschappen zijn (helaas) wel herkenbaar. Je betrapt je erop dat je waarschijnlijk zelf ook zo zou reageren in soortgelijke situaties. En wat leuk dat ik daar ineens een personage uit Crash voorbij zag komen! Ik heb me laten vertellen dat er ook een personage uit Sky om de hoek kwam kijken, maar dat boek heb ik helaas nog niet gelezen, dus die had ik zelf niet herkend. Ik ben benieuwd of iemand anders deze personen heeft herkend!

Ik heb weer genoten, ondanks het kleine foutje in de tijdlijn in het laatste hoofdstuk. Ellen Lina, wat kun jij schrijven zeg! Ik was al onder de indruk van Crash, maar ik kan nu wel stellen dat ik echt fan ben! Dankzij het kleine foutje is mijn oordeel eigenlijk 4,5 ster, maar dat wordt overal toch afgerond naar 5*****. Ga zo door en ik hoop dat het snel najaar 2018 is en ik je nieuwe boek weer kan lezen.

Benieuwd wat andere bloggers van Koningslaan vinden?

Blogtour - Koningslaan - Ellen Lina