Recensie: E.L. James – Grey

Deze recensie hadden jullie nog van mij tegoed. Ik heb via mijn Facebook-pagina al laten weten dat ik 3 sterren geef aan dit boek. Hieronder zal ik jullie vertellen waarom. Maar eerst, voor de mensen die het verhaal misschien niet kennen, een korte samenvatting.


Bekijk de wereld van Vijftig tinten grijs opnieuw, door de ogen van Christian Grey. In Christians eigen woorden, en door zijn gedachten, overpeinzingen en dromen, geeft E L James een verfrissend ander perspectief op de liefdesgeschiedenis die wereldwijd miljoenen lezers betoverde.Christian Grey lijkt een man van totale controle; zijn wereld is duidelijk, gedisciplineerd en volstrekt leeg tot de dag dat de jonge literatuurstudente Anastasia Steele zijn kantoor binnen valt. Hij probeert haar uit zijn hoofd te zetten, maar raakt meer en meer bevangen door gevoelens waar hij maar geen vat op krijgt. In tegenstelling tot andere vrouwen lijkt Ana dwars door zijn afstandelijke houding heen te kunnen kijken, voorbij zijn zakelijke successen en luxe levensstijl, recht in zijn gehavende ziel. Zal zijn samenzijn met Ana hem verlossen van de gruwelijke jeugdherinneringen die Christian elke nacht wakker houden? Of zullen zijn duistere seksuele verlangens, zijn dwangmatige behoefte tot controle en zijn zelfhaat deze jonge vrouw van hem wegdrijven en de broze hoop vernietigen die zij hem biedt?


Het verhaal begint nu een beetje uitgekauwd te raken. Na drie delen dacht ik dat het leuk en verfrissend zou zijn om het verhaal vanuit Christians perspectief te lezen. Het verhaal begint veelbelovend, maar al snel begint het verhaal te kabbelen.

Op de (soms pikante) seksscènes na, gebeurt er niet zoveel. Soms krijg je een klein stukje van Christians verleden en denkwereld te zien, maar dat gaat naar mijn mening niet veel dieper dan we in de eerste drie delen hebben gelezen.

Ik moet bekennen dat ik stukjes overgeslagen of vluchtig gelezen heb. Het contract neemt enkele pagina’s in beslag, maar dat kende ik al uit deel 1. Verder was de mailwisseling ook bekend. Het enige wat hier leuk en soms best verrassend was, was de reactie van Christian op de mails van Anastacia.

Ik werd eigenlijk pas de laatste 50 bladzijden weer gegrepen door het verhaal. Hier komt het punt dat Anastacia wegloopt van Christian en ze zonder elkaar zijn. Christian krijgt weer nachtmerries en nu kom je ineens veel meer te weten over wat er in zijn jeugd gebeurd is. Dat vind ik dan weer interessant.

Dankzij deze laatste wending krijgt het boek van mij toch nog 3 sterren. Misschien een wat mindere beoordeling, omdat ik de eerste drie delen al ken en dus weet hoe het verhaal gaat. Het verhaal op zich is verder goed geschreven, afwisselend van structuur en leuk om de invalshoek van een man te lezen, maar Vijftig tinten is nu wel een beetje klaar.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s