Recensie: Het onmogelijke leven – Kate Scelsa

wp-1450895877918.jpg

Recensie: Het onmogelijke leven – Kate Scelsa
Uitgeverij: Clavis Young Adult

Clavis Young Adult stuurde mij het boek Het onmogelijke leven toe om te recenseren. Ik was al blij verrast bij ontvangst, want voor het eerst in jaren had ik weer een hardcover in handen. Eén met een prachtige cover, daar wordt je meteen al vrolijk van. Eerlijk is eerlijk, dit zou mijn eerste kennismaking met Young Adult worden, dus ik was benieuwd of het boek wel wat voor mij zou zijn. Young adults zijn tenslotte aan het eind van hun tienerjaren, begin twintig en ja, ik ben bijna 35, dus die tijd heb ik al een poosje achter me gelaten. Vol goede moed begon ik aan dit boek. Nieuwsgierig wat ik ervan vind? Lees snel verder….

Samenvatting
De zestienjarige MIRA begint met een schone lei op een nieuwe school. Deze keer zal ze doen alsof ze net als alle andere tieners kan functioneren, dat heeft ze haar ouders beloofd. Alsof ze niet doodmoe wordt van dit leven, en zich alleen echt wakker voelt als ze bij Sebby is.

SEBBY is Mira’s gay best friend. Hij lijkt altijd opgewekt, al is het leven in zijn pleeggezin allesbehalve een pretje. Samen hebben Mira en Sebby een wereld van magische rituelen en spontane roadtrips verzonnen, om het onmogelijke leven mogelijk te maken.

JEREMY, de verlegen jongen die zich na een incident aan het einde van vorig schooljaar in isolement heeft teruggetrokken, staat plots oog in oog met Sebby en Mira. En daarna zal zijn leven nooit meer hetzelfde zijn.

Fragment
JEREMY

De volgende paar weken gedroeg ik me alsof het helemaal niet zo vreemd was dat ik opeens vrienden had. Als mijn vader weer eens blij verrast reageerde als ik vroeg of ik zaterdag naar het winkelcentrum mocht, of naar Mira om een film te kijken, deed ik alsof hij overdreef, alsof ik nu ook weer niet zó eenzaam geweest was. Dat was het gemakkelijkste. Natuurlijk was ik zelf nog verbaasder dan hij, maar ik wilde er niet te veel over nadenken, want dan sloeg de angst dat het niet zou blijven duren meteen weer toe.

Over de auteur
Kate Scelsa speelt toneel en schrijft boeken. Soms zelfs tegelijkertijd. Grote gedeelten van Het onmogelijke leven schreef ze immers tijdens haar rol als secretaresse in de acht uur durende voorstelling Gatz, een toneelstuk gebaseerd op The Great Gatsby, dat tussen 2004 en 2012 wereldwijd is opgevoerd. Kate woont samen met haar vrouw en hun twee zwarte katten in Brooklyn.

Mijn mening
Kate Scelsa heeft dit verhaal op prachtige wijze verteld! Het verhaal wordt vanuit de drie hoofdpersonen verteld: Mira, Sebby en Jeremy. Het verhaal van Jeremy wordt volledig vanuit de ik-persoon verteld, dat van Mira vanuit de 3e persoon enkelvoud en het verrassendste vond ik dat het verhaal van Sebby vanuit het jij-perspectief verteld wordt. Dit laatste was even wennen, maar uiteindelijk kwam ik er wel doorheen. Het scheelt misschien ook dat er niet veel hoofdstukken vanuit Sebby verteld worden.

De manier waarop je in het verhaal gezogen wordt is fantastisch. Door de vlotte schrijfstijl vlieg je door de pagina’s. Ook al is het voor mij al enige jaren geleden, ik kon me weer helemaal verplaatsen in het gevoel dat je als tiener kunt hebben als je er op school niet helemaal bij hoort. Natuurlijk zijn de verhalen in dit boek vele malen heftiger, maar ik denk dat het wel aardig de tijdsgeest weergeeft met de problemen waar jongeren tegenwoordig tegenaan (kunnen) lopen. Soms schokkend, soms vertederend, maar ook vrij realistisch. Thema’s als liefde, vriendschap en eenzaamheid spelen een grote rol.

De opbouw van het verhaal is erg mooi: elk hoofdstuk wordt vanuit Jeremy, Mira of Sebby verteld. De informatie die je over deze personen krijgt, over hun verleden en over het gezin waarin ze opgroeien, wordt heel mooi gedoseerd. Elke keer wil je verder lezen, omdat je wilt weten of je vermoedens correct zijn of, als je nog geen idee hebt, hoe het allemaal zover heeft kunnen komen, dat degene is geworden zoals hij is geworden.

Ik geef deze Young Adult dan ook 4 van de 5 sterren. Een ster minder, omdat ik toch een beetje moeite had met het vertelperspectief van Sebby, in de jij-persoon. Hoewel ik het erg knap vind, heeft het zeker niet mijn voorkeur. Eigenlijk ben ik nu wel heel benieuwd hoe het met deze drie tieners afloopt: pleegt er één zelfmoord, maken ze school af, hoe vergaat het hen in de liefde? Allemaal vragen die zeker in een vervolg zouden passen, nu maar hopen dat Kate Scelsa snel een vervolg schrijft!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s