Blogtour-recensie: Zijspoor – Josha Zwaan

wp-1462981785736.jpg

Recensie: Zijspoor – Josha Zwaan
Uitgeverij: Ten Have

Inspirerend Leven vroeg enige tijd geleden wie mee wilde doen aan een blogtour voor het boek Zijspoor van Josha Zwaan. Dat leek mij een mooi boek, dus reageerde ik. Al snel hoorde ik dat ik bij de gelukkigen zat die aan deze leuke blogtour mee mogen doen.

Ik ontving het boek, met daarin een boekenlegger van Inspirerend Leven en een hele mooie kaart met een inspirerende tekst (zie foto). Dat voelde al als een cadeautje, de tekst op de kaart is ook erg treffend voor een controlfreak als ik. Benieuwd wat ik van Zijspoor vind? En of ik er misschien ook nog iets van geleerd heb? Lees dan snel verder…

Samenvatting
In Zijspoor vertelt Zwaan over haar zoon die op 25 maart 2011 wordt opgenomen in het ziekenhuis. Er is iets mis met zijn longen en nieren. Maandenlang zweeft hij tussen leven en dood, maar wanneer hij een donornier van zijn vader krijgt krabbelt hij langzaam weer op. Ruim anderhalf jaar houdt Josha Zwaan een dagboek bij.

Er zijn momenten van diepe angst, wanhoop, maar ook troost, liefde en besef van grote schoonheid. Een aangrijpend en meeslepend verhaal, dat leest als een roman van Josha Zwaan.

Over de auteur
Josha Zwaan debuteerde in 2010 met Parnassia, dat lovend werd ontvangen en waar meer dan 80.000 exemplaren van zijn verkocht. In 2013 volgde het even prachtige Zeevonk en Dwaallicht (2015). Zijspoor is haar eerste non-fictieboek.

Mijn mening
Zo, dit verhaal kwam even binnen. Hoe wanhopig en machteloos moet je je als moeder wel niet voelen als je kind in het ziekenhuis komt en ze weten niet wat er met hem is. Als ik er alleen al aan denk, raak ik lichtelijk in paniek. Ik heb zelf ook (kleine) kinderen en als ik denk aan hoe ik zou reageren als een van hen in het ziekenhuis komt, dan voel ik de leeuw in mij al naar boven komen.

Beschermen, vasthouden en vechten. Dat is wat je namelijk wilt doen als moeder. Maar soms moet je ook leren loslaten. Je kunt niet alles voorkomen of laten lopen zoals jij dat wilt. Soms moet je je overgeven, aan de artsen, het lot, maar ook aan rust.

De grootste les voor mij: leer loslaten wat je toch niet kunt controleren. En denk ook goed om jezelf, zorg voor voldoende ontspanning, zodat jij niet degene bent die onderuit gaat. Dan heeft iedereen veel meer aan je.

Ik vind dit een mooi geschreven verhaal. De dagboekvorm leest erg prettig en snel, zodat ik het boek in no time uit had. Ik ben gewoon nog steeds onder de indruk van dit heftige en persoonlijke verhaal. Mijn oordeel: de volledige 5 sterren zijn meer dan verdiend. Ik hoop dat al haar andere boeken ook zo mooi geschreven zijn!

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s