Recensie: Stranders – Iris Stobbelaar

wp-1467717053218.jpg

Recensie: Stranders – Iris Stobbelaar
Uitgeverij: Ploegsma

Enige tijd geleden kreeg ik een persoonlijke berichtje via Facebook van Iris Stobbelaar. Zij deed mij het verzoek of ik haar kinderboek Stranders wilde recenseren. Natuurlijk wil ik dat wel!
Ik verwachtte een (dun) kinderboek te ontvangen van zo’n 150 pagina’s, want kinderboeken zijn vaak niet zo dik. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik het e-book opende en bleek dat er ca. 400 bladzijden waren! Daardoor werd ik zo nieuwsgierig, dat ik zelf de hardcover editie heb besteld. Heerlijk om een dik boek in handen te hebben! Mijn verwachtingen waren wisselend. Hoog, vanwege de dikte en het onderwerp, maar de titel… daar kon ik niet zoveel mee. Benieuwd hoe dit avontuur van het lezen en recenseren van een kinderboek afloopt? Lees dan snel verder…

Samenvatting
Job is het zo zat om altijd maar op zijn zusje Kaatje te moeten passen, dat zijn hartgrondige verwensingen op een dag uitkomen en zij werkelijk verdwijnt. Als Job vervolgens zelf strandt in de wereld waar hij zijn zusje heen verwenste, blijkt dat er maar één manier is om weer thuis te komen: hij zal zijn zusje moeten redden. In een wereld die bevolkt wordt door monsters en waar je zelfs het landschap niet kunt vertrouwen, is dit geen gemakkelijke opgave. Vooral als blijkt dat hij niet de enige is die op zoek is naar Kaatje…

Over de auteur
Iris Stobbelaar werd in Amsterdam geboren op 3 oktober 1970. Ze studeerde af aan de toneelacademie Maastricht. Ze werkte als theaterregisseuse, verwierf bekendheid als actrice in de tv-serie SamSam en schreef columns voor het blad Wij Jonge Ouders.
Iris is getrouwd met Hollywoodregisseur Roel Reiné. Ze hebben een zoon, Max, en een dochter, Isa. Ze woont met hen in Los Angeles. Stranders is Iris’ boekdebuut.

Mijn mening
Ik ben echt sprakeloos. Stranders is een kinderboek, voor 9 – 14-jarigen, afhankelijk natuurlijk van hoever het kind zelf is. Maar echt, ik ben 35 en ik vond het soms zelfs zo eng en spannend, dat ik me niet kan voorstellen dat kinderen hier geen nachtmerries van krijgen! Mijn kinderen zijn 4 en 6, dus ik wacht nog wel even met het voorlezen van Stranders. Ze mogen van mij het boek wel lezen, zodra ze zelf goed kunnen lezen. Ik denk dat dat wel een goede graadmeter is, haha.

Tja, behalve dat ik niet veel met de titel kan, is er weinig aan te merken op het boek. Maar ondanks dat ik de titel niet echt sprekend vind, is het toch wel de titel die het beste bij het verhaal past. Het geeft ook wel het fantasiegehalte van het boek weer, door een titel te bedenken, wat eigenlijk geen bestaand woord is.

Verder is het een prachtig boek: het verhaal klopt gewoon, het is goed opgebouwd, niet te lange hoofdstukken en prachtige tekeningen aan het begin van elk hoofdstuk. En wat heeft het verhaal een fantastische plottwist! Die had ik niet zien aankomen. Ik had wel een onderbuikgevoel, maar kon niet benoemen wat het was. Ik dacht dat ik zelf al helemaal opging in de wereld waar niets en niemand te vertrouwen is. Het zorgde ervoor dat ik door de laatste hoofdstukken gesjeesd ben: ik moest weten hoe het nu zou aflopen.

Ik geef het boek 4,5 ster, wat eigenlijk neerkomt op 5 sterren, want op de meeste sites moet ik afronden en dat doe ik in dit geval naar boven. Dik verdiend en een echte aanrader. Maar kijk goed naar je kind of het al toe is aan zoveel spanning, enge monsters en mensen waarvan je niet weet of ze te vertrouwen zijn. Ik ga zeker vaker kinderboeken recenseren, want er worden dus nog steeds juweeltjes geschreven!

Advertenties

Een gedachte over “Recensie: Stranders – Iris Stobbelaar

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s