Recensie: Het sterven van Rebecca Lopez Ikario – Denis Henriquez

Recensie: Het sterven van Rebecca Lopez Ikario – Denis Henriquez
Uitgeverij: Uitgeverij Marmercover-het-sterven-van-rebecca-lopez-ikario-denis-henriquez

Voor Uitgeverij Marmer las ik Het sterven van Rebecca Lopez Ikario. Dit leek mij wel een bijzonder boek, want op de flaptekst staat: Roman over de essentie van het lezen op Aruba. Ik weet eigenlijk niets van Aruba, maar ben wel nieuwsgierig naar het leven daar. Hoe liggen de verhoudingen, niet alleen onderling, maar ook ten opzichte van Nederland? Zou in dit boek daar wat duidelijkheid over komen?

Samenvatting
Na enkele ingrijpende onderzoeken krijgt de 85-jarige Rebecca Lopez Ikario van haar behandelend arts te horen dat ze nog slechts drie maanden te leven heeft. Vanaf dat moment worden haar gedachten voor een groot deel in beslag genomen door het verleden. Haar herinneringen aan vroeger doen haar de pijn vergeten. Tijdens haar leven heeft Rebecca gezorgd voor haar tante, haar twee zussen en haar neef Esteban, voor wie ze tante, moeder en vader tegelijk was. Wanneer het jaareinde nadert en de aanstaande dood van Rebecca naderbij komt, keert Esteban terug naar het eiland om afscheid te nemen van de vrouw die hij als zijn vader beschouwt.

“Komen en gaan was voor hem een gewoonte geworden, de oversteek was naar zijn gevoel zelfs korter geworden, desondanks was het een gewoonte waar hij als een berg tegenop zag. Het binnenvliegen van het Caraïbisch gebied bezorgde hem een zekere lichtheid, alsof Nederland als ballast van hem af viel, tegelijkertijd vloog hij een andere ernst tegemoet.” Blz. 274

Over de auteur
Denis Henriquez (Aruba 1945) is theoretisch fysicus en doceerde wiskunde en natuurkunde in Nederland en op Aruba. Hij publiceerde eerder de romans Zuidstraat (1992), Delft Blues (1995) en De zomer van Alejandro Bulos (1999), alle bij De Bezige Bij. Over een periode van vijftien jaar werkte hij met onderbrekingen aan de roman Het sterven van Rebecca Lopez Ikario.

Mijn mening
Eerlijk is eerlijk: ik heb zeer tegenstrijdige gevoelens ten opzichte van dit boek. Enerzijds vind ik het taalgebruik prachtig! Wat een taalkunstenaar is Denis Henriquez. De toon die hij voert, is licht ironisch, melancholisch, maar tegelijk ook berustend. Uit het hele verhaal ademt het gevoel van Rebecca, dat ze zich neerlegt bij de situatie. Ze wil ook niet meer vechten. Daarnaast beschrijft hij niet alleen veel personages, maar hij beschrijft ze ook uitgebreid, waardoor het lijkt alsof je ze ook echt kent. De stamboom voorin is geen overbodige luxe, vooral omdat veel namen ook nog eens op elkaar lijken.

Anderzijds kwam ik maar niet door het verhaal. Ik was wel telkens nieuwsgierig naar het verleden van Rebecca, naar haar houding ten opzichte van Nederland, Esteban en de rest van haar familie en vrienden. Maar op de een of andere manier, las ik het verhaal heel traag. Het was alsof ik in het tempo van het leven op Aruba meegezogen werd: alles leek langzamer te gaan en langer te duren… Het frustreerde me enorm, want ja, ik ben gewend om binnen een week een boek uit te hebben, ik heb hier bijna vier weken over gedaan. En toch… heb ik ook weer veel bewondering voor Denis Henriquez, dat hij het vermogen heeft om de lezer letterlijk mee te nemen in het rustige levenstempo van Aruba.

Ik ben in ieder geval weer wat wijzer geworden: het verleden van Rebecca wordt zo goed verteld, dat je je goed kunt inleven, alsof je er zelf bij bent geweest. De veranderingen die het eiland in de loop der jaren ondergaan heeft, de invloed van de Tweede Wereldoorlog op Aruba, de komst van het massatoerisme… geen onderwerp wordt weggelaten. Prachtig, want Aruba is – voor mij in ieder geval – een ver-van-mijn-bed-show. En door dit boek is die wereld een stukje dichterbij gekomen.

“Zo gaat dat, mijn jongen. Zo gaat dat… Je kunt je eigen toekomst niet uitkiezen. Je kunt het verleden wel zien, voor de toekomst heb je geen ogen.” Blz. 369

Door deze tegenstrijdige gevoelens over het boek, kom ik tot een oordeel van 3***. Zeker niet slecht, maar door de traagheid van het verhaal trek ik punten af. Een aanrader voor lezers met meer geduld dan ik heb. Gelukkig heeft iedereen een andere voorkeur en een eigen mening.

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s