Recensie: Sandwichvrouw – Allison Pearson

Recensie: Sandwichvrouw – Allison Pearson Cover - Sandwichvrouw - Allison Pearson
Uitgeverij: Atlas Contact

Als lid van De Club van Echte Lezers krijg ik elke maand/twee maanden een mail met daarin twee boeken van uitgeverij Atlas Contact waar ik me voor kan aanmelden om te recenseren. De vraag is natuurlijk elke keer of je bij de uiteindelijke selectie zit, maar dat is niet erg. Soms kunnen de boeken me niet boeien en meld ik me ook niet aan. Ik vind dit een prachtig initiatief en de boeken die elke keer aangeboden worden zijn ook erg afwisselend. Zo heb ik al eens waargebeurde verhalen mogen recenseren, maar ook romans. Dit keer had ik me aangemeld voor Sandwichvrouw van Allison Pearson. Wat was ik blij dat ik dit keer ook geselecteerd werd voor dit boek! Het ziet er in ieder geval al erg vrolijk uit en de flaptekst belooft een redelijk herkenbaar verhaal. Kom maar op!

Samenvatting
In Sandwichvrouw wordt Kate Reddy, hoofdpersoon van Allison Pearsons internationale bestseller Hoe krijgt ze het voor elkaar, binnenkort vijftig. Haar schattige kindjes zijn onmogelijke pubers geworden die hele maancyclussen doorbrengen achter hun telefoons. Terwijl Kates ouders ook steeds meer zorg nodig hebben. En omdat haar man onlangs ontslagen is en even volledig toegeeft aan zijn eigen midlifecrisis, lonkt er thuis een financiële catastrofe. Na een pauze van tien jaar moet Kate ineens weer de arbeidsmarkt op – die genadeloos blijkt voor een vrouw van haar leeftijd. Het wordt nog ingewikkelder wanneer een oude vlam weer opduikt.

Sandwichvrouw is een oergeestig, herkenbaar verhaal voor vrouwen die in hun pogingen om alle balletjes in de lucht te houden, zichzelf ergens kwijt zijn geraakt. Want uiteindelijk zijn we allemaal een klein beetje Kate Reddy.

Over de auteur
Allison Pearson (1960) studeerde Engelse letterkunde in Cambridge. Pearson is journalist en recensent. Ze schrijft columns voor de Evening Standard en de Daily Telegraph en woont met haar man en twee kinderen in Londen. In 2002 debuteerde ze met de bestseller Hoe krijgt ze het voor elkaar. In 2010 verscheen I think I love you.

Mijn mening
Hoe herkenbaar! Als vrouw zit je altijd in de spagaat tussen werk en privé. Je hebt een man, kinderen, je ouders worden hulpbehoevender en o ja, zelf kom je ook nog eens in de overgang. En dat combineren met een baan in een vaak harde, door mannen bepaalde, wereld; het is een enorme opgave die veel vrouwen zullen herkennen. Ook al ben je nog geen vijftig, zit je nog niet in de overgang en zijn je kinderen nog geen pubers, door de heerlijke schrijfstijl van Allison Pearson kun je je helemaal inleven en leest het boek lekker vlot weg.

Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm, door de ogen van Kate Reddy. Dit kan soms storend zijn, maar in dit geval versterkte het mijn inlevingsvermogen in Kate. Het was soms net alsof ik het zelf beleefde. Mijn vriend vroeg wel eens wat er was als ik weer in lachen uitbarstte tijdens het lezen. Of waarom ik zulke gekke gezichten trok. Ik had het zelf niet eens door.

Ik heb door die fijne schrijfstijl dus meerdere malen gelachen, maar ook wel een traantje weggepinkt. Vooral hoe ze Roy, haar geheugen, raadpleegt en dat het antwoord soms pas een paar hoofdstukken later komt, op een moment dat het totaal niet meer ter zake doet: briljant! Tja, en dan Jack… het is net een sprookje. Ik wil er verder niks over kwijt om spoilers te voorkomen, maar zo’n vent wil toch iedere vrouw? En wat een krachtige vrouw is Kate, uiteindelijk kiest ze toch voor zichzelf. Ik had een brok in mijn keel…

Sommige hoofdstukken zijn vrij lang, andere weer iets korter. Op zich niet erg, maar als ik nog net even een hoofdstuk voor het slapengaan wilde lezen, sliep ik met dit boek niet snel (of als ik erg moe was juist halverwege het hoofdstuk al). Soms was het verhaal zo mooi dat ik na twee uren mijn boek toch maar dichtklapte, ‘omdat het morgen wel weer vroeg zal zijn met de kinderen’. Korte nachten dus, maar het was het waard!

Ik kan niet anders dan 5***** geven. Hilarisch, herkenbaar en ondanks de dikte (461 pagina’s) had ik het binnen een week uit. Een echte aanrader dus! Ik ga in ieder geval de voorloper (Hoe krijgt ze het voor elkaar) ook lezen, want ik ben nieuwsgierig geworden naar deze schrijfster (en het verhaal van Kate Reddy).

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s