Recensie: Sandwichvrouw – Allison Pearson

Recensie: Sandwichvrouw – Allison Pearson Cover - Sandwichvrouw - Allison Pearson
Uitgeverij: Atlas Contact

Als lid van De Club van Echte Lezers krijg ik elke maand/twee maanden een mail met daarin twee boeken van uitgeverij Atlas Contact waar ik me voor kan aanmelden om te recenseren. De vraag is natuurlijk elke keer of je bij de uiteindelijke selectie zit, maar dat is niet erg. Soms kunnen de boeken me niet boeien en meld ik me ook niet aan. Ik vind dit een prachtig initiatief en de boeken die elke keer aangeboden worden zijn ook erg afwisselend. Zo heb ik al eens waargebeurde verhalen mogen recenseren, maar ook romans. Dit keer had ik me aangemeld voor Sandwichvrouw van Allison Pearson. Wat was ik blij dat ik dit keer ook geselecteerd werd voor dit boek! Het ziet er in ieder geval al erg vrolijk uit en de flaptekst belooft een redelijk herkenbaar verhaal. Kom maar op!

Samenvatting
In Sandwichvrouw wordt Kate Reddy, hoofdpersoon van Allison Pearsons internationale bestseller Hoe krijgt ze het voor elkaar, binnenkort vijftig. Haar schattige kindjes zijn onmogelijke pubers geworden die hele maancyclussen doorbrengen achter hun telefoons. Terwijl Kates ouders ook steeds meer zorg nodig hebben. En omdat haar man onlangs ontslagen is en even volledig toegeeft aan zijn eigen midlifecrisis, lonkt er thuis een financiële catastrofe. Na een pauze van tien jaar moet Kate ineens weer de arbeidsmarkt op – die genadeloos blijkt voor een vrouw van haar leeftijd. Het wordt nog ingewikkelder wanneer een oude vlam weer opduikt.

Sandwichvrouw is een oergeestig, herkenbaar verhaal voor vrouwen die in hun pogingen om alle balletjes in de lucht te houden, zichzelf ergens kwijt zijn geraakt. Want uiteindelijk zijn we allemaal een klein beetje Kate Reddy.

Over de auteur
Allison Pearson (1960) studeerde Engelse letterkunde in Cambridge. Pearson is journalist en recensent. Ze schrijft columns voor de Evening Standard en de Daily Telegraph en woont met haar man en twee kinderen in Londen. In 2002 debuteerde ze met de bestseller Hoe krijgt ze het voor elkaar. In 2010 verscheen I think I love you.

Mijn mening
Hoe herkenbaar! Als vrouw zit je altijd in de spagaat tussen werk en privé. Je hebt een man, kinderen, je ouders worden hulpbehoevender en o ja, zelf kom je ook nog eens in de overgang. En dat combineren met een baan in een vaak harde, door mannen bepaalde, wereld; het is een enorme opgave die veel vrouwen zullen herkennen. Ook al ben je nog geen vijftig, zit je nog niet in de overgang en zijn je kinderen nog geen pubers, door de heerlijke schrijfstijl van Allison Pearson kun je je helemaal inleven en leest het boek lekker vlot weg.

Het verhaal wordt verteld in de ik-vorm, door de ogen van Kate Reddy. Dit kan soms storend zijn, maar in dit geval versterkte het mijn inlevingsvermogen in Kate. Het was soms net alsof ik het zelf beleefde. Mijn vriend vroeg wel eens wat er was als ik weer in lachen uitbarstte tijdens het lezen. Of waarom ik zulke gekke gezichten trok. Ik had het zelf niet eens door.

Ik heb door die fijne schrijfstijl dus meerdere malen gelachen, maar ook wel een traantje weggepinkt. Vooral hoe ze Roy, haar geheugen, raadpleegt en dat het antwoord soms pas een paar hoofdstukken later komt, op een moment dat het totaal niet meer ter zake doet: briljant! Tja, en dan Jack… het is net een sprookje. Ik wil er verder niks over kwijt om spoilers te voorkomen, maar zo’n vent wil toch iedere vrouw? En wat een krachtige vrouw is Kate, uiteindelijk kiest ze toch voor zichzelf. Ik had een brok in mijn keel…

Sommige hoofdstukken zijn vrij lang, andere weer iets korter. Op zich niet erg, maar als ik nog net even een hoofdstuk voor het slapengaan wilde lezen, sliep ik met dit boek niet snel (of als ik erg moe was juist halverwege het hoofdstuk al). Soms was het verhaal zo mooi dat ik na twee uren mijn boek toch maar dichtklapte, ‘omdat het morgen wel weer vroeg zal zijn met de kinderen’. Korte nachten dus, maar het was het waard!

Ik kan niet anders dan 5***** geven. Hilarisch, herkenbaar en ondanks de dikte (461 pagina’s) had ik het binnen een week uit. Een echte aanrader dus! Ik ga in ieder geval de voorloper (Hoe krijgt ze het voor elkaar) ook lezen, want ik ben nieuwsgierig geworden naar deze schrijfster (en het verhaal van Kate Reddy).

Advertenties

Recensie: Gevangen Wind – Janine van der Hulst-Veerman

Recensie: Gevangen Wind – Janine van der Hulst-Veerman Gevangen Wind
Uitgeverij: Lieve Hart

Een tijdje terug mocht ik de historische roman Gevangen Wind van Janine van der Hulst-Veerman recenseren. Ik hou wel van een historische roman op zijn tijd, benieuwd wat dit verhaal gaat brengen. Ik moet eerlijk zeggen dat de cover me nu niet direct greep. Mijn schoonmoeder (een fervent lezer van thrillers) wenste mij dan ook veel sterkte. Dat zou vast wel meevallen toch?

Samenvatting
Het boek Gevangen Wind bevat twee opeenvolgende romans: Lieve Hart! en Gevangen Wind. Na het verschijnen van Gevangen Wind zijn deze twee romans gebundeld.

De roman Lieve Hart!
De historische roman Lieve Hart! vertelt over het visserijleven in Huizen anno 1906. Door een noodlottig ongeval verliest de zeventienjarige Marrie haar vader en zorgt ze met haar moeder voor haar zes zusjes. Haar leven fleurt op, wanneer ze Lammert de vissersknecht ontmoet. De moeder van Marrie heeft in eerste instantie bezwaar en waarschuwt Marrie om niet met Lammert om te gaan. Uiteindelijk zwicht Marries moeder en krijgen Lammert en Marrie verkering. In de laatste week van het visseizoen, lijkt het noodlot opnieuw toe te slaan.

De roman Gevangen Wind
In Gevangen Wind verlaat Marrie Huizen om elders een bestaan op te bouwen. Zou ze kunnen wennen aan de andere omgeving, gewoonten en gebruiken?

Over de auteur
Janine van der Hulst-Veerman verdiepte zich in het leven van vissers en venters aan het begin van de 20e eeuw. Zij debuteerde eind 2013 met de historische roman Lieve Hart! Voor het vervolg van Lieve Hart!, Gevangen Wind en voor het Nawoord Kaas en Duitse Kruiers, kreeg zij toegang tot familiearchieven en -verhalen van kaasgroothandel Visser Kaas. Beide romans bevatten historische feiten aangevuld met fictie.

Mijn mening
Je kunt merken dat er veel research gedaan is, dat komt het verhaal zeker ten goede. Het maakt het geloofwaardiger en je kunt je beter verplaatsen in die tijd. Janine van der Hulst-Veerman schrijft beeldend, je ziet het verhaal bijna voor je. Je kunt zelfs bijna ruiken wat er in het verhaal voorbij komt, van zee en vis tot afval.

Het vertelperspectief wisselt van Marrie naar Lammert en dat is heel fijn voor de afwisseling. Het verhaal is goed verteld, ik wilde wel steeds weten hoe het nou zou aflopen. Zouden ze elkaar weer vinden? En in deel 2: hoe zou het Marrie vergaan in Friesland? Zowel Marrie als Lammert maken heftige dingen mee, waarbij ik bijna de tranen in de ogen kreeg.

Verder vind ik de schrijfstijl wel aardig. Het grote nadeel is voor mij het dialect uit Huizen en het ouderwetse taalgebruik dat vooral in de dialogen wordt gebruikt. Dit was voor mij een echte afknapper. Positief sta ik wel tegenover het gebruik van Friese woorden en zinnen, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik zelf Fries ben. Voor anderen kan dat juist een domper zijn, hoewel er weinig Fries in het boek voorkomt.

Ik ben blij dat de boeken Lieve Hart! en Gevangen Wind samengevoegd zijn. Ik snap eerlijk gezegd niet echt waarom het in eerste instantie in tweeën gesplitst was. De boeken horen bij elkaar en apart van elkaar blijft er weinig van over, slechts 90 – 125 pagina’s per stuk. Dus een wijs besluit om ze te bundelen!

Tja, wat zal ik eens zeggen. Ik vind het niet een fantastisch goed boek. Maar ook absoluut niet slecht! Een leuk historisch tussendoortje zou ik zeggen. Wel leerzaam over het leven in een vissersdorp begin van de 20e eeuw. Al met al toch nog 3***.

De winnaar van het boekenpakket is bekend!

Ik was even overdonderd van het aantal reacties op mijn bericht met de winactie! Wat lief ook dat iedereen zo meeleefde. Ja, ik baalde dat de opnames weg zijn, maar ik vind het eigenlijk nog veel leuker dat ik nu zelf mijn Boeken Top 3 mag verloten.

Mijn hartelijke dank gaat uit naar Marlou van ECI, die deze actie mede mogelijk heeft gemaakt. Daarnaast wil ik ook de schrijvers Lydia van Houten, Ellen Lina en Kate Paris bedanken voor de prachtige boeken die ze hebben geschreven. En de uitgevers Kabook, Ellessy en Tinteling Romance voor het supporten van deze talentvolle auteurs.

Dan ga ik nu de winnaar bekend maken… Tromgeroffel…

Via naamloten.nl is de volgende winnaar uit de bus gekomen:

Antsje Engwerda

Natuurlijk had ik jullie allemaal dit prachtige boekenpakket gegund, maar er kan er maar één de winnaar zijn. Gefeliciteerd Antsje! Stuur je me je adresgegevens even in een pb via Facebook? Dan zorg ik dat het boekenpakket zo snel mogelijk bij jou bezorgd wordt.

Hou mijn pagina in de gaten, want ik ga binnenkort nog een boek verloten!

 

Opnames: check. Uitzending: gewist. (+ winactie)

Ruim twee maanden geleden vertelde ik jullie al dat ik Sandra Raino en ikopnames voor Koffietijd had gehad. Dat was best wel spannend, maar ook een hele leuke dag waarbij ik gezellig heb bijgekletst met collega-bloggers Sandra Raino (meerdansandra.nl) en Connie Flipse (Connie’s boekenblog). Toen begon het lange wachten tot de uitzending van mijn filmpje…

Leuke reacties
Op mijn bericht over de opnames volgden al snel enthousiaste reacties. “Wat leuk!”, “Spannend zeg.” en “Dus jij bent de aanstichtster!”. Oké, die laatste reactie (van een auteur) kon ik niet meteen plaatsen, dus ik heb maar even gevraagd wat ze bedoelde. Het bleek dat Koffietijd een van de uitgeverijen al had benaderd voor een exemplaar voor hun winactie. Want de boeken top 3 die uitgezonden wordt, wordt ook altijd verloot onder de reacties op hun filmpjes.

Verrassing kwam dus iets eerder
Goed, mijn verrassing was dus een beetje in het water gevallen, want ik had gedacht dat de verrassing groter zou zijn als de schrijvers (en uitgevers) mijn filmpje online zouden zien. Daarom had ik niets gezegd. Maar goed, in mijn boeken top 3 staan 3 Nederlandse schrijfsters, dus dan kun je verwachten dat ze dit sneller horen dan wanneer ik een buitenlandse auteur had gekozen.

Mijn boeken top 3
Nu zijn jullie waarschijnlijk erg benieuwd naar mijn boeken top 3. Ik heb er wat geheimzinnig over gedaan, om de verrassing groter te maken, maar stiekem staat hij al een tijdje online. Ik heb gekozen voor verrassende boeken van eigen bodem, omdat een boeken top 3 samenstellen uit alle boeken die ik ooit gelezen heb gewoon onmogelijk is. Nog steeds voelde dit als je favoriete kind kiezen. Dat kan niet. En ik wilde graag Nederlandse auteurs die nog niet heel erg bekend zijn (zeker niet bij het grote publiek) in het zonnetje zetten. Er loopt veel schrijftalent rond in Nederland!

Mijn top 3:

  1. Prooi – Lydia van Houten
  2. Crash – Ellen Lina
  3. Een ondertoon van liefde – Kate Paris

Computercrash
Mijn filmpje was intussen nog steeds niet uitgezonden. Toen ik wel heel veel nieuwe filmpjes voorbij zag komen, maar die van mijzelf nog steeds niet had gespot, heb ik een mail gestuurd naar Marlou van ECI. Zij is degene die mij gevraagd heeft of ik met de opnames wilde meedoen. Het duurde even voor ook zij een antwoord boven water had.

Status: “Opnames: check. Uitzending: gewist.”

Helaas, de opnames waren goed gegaan, maar de computer waar mijn filmpje (en die van een aantal anderen) op stond, is onherstelbaar gecrasht. Het filmpje is verloren gegaan. Daar ging mijn moment of fame. Gelukkig heb ik de foto’s nog! En de herinnering aan een leuke dag.

Winactie!
Toch vond ik het wel een beetje sneu voor zowel de schrijvers als de potentiële winnaar van mijn boeken top 3. Dit is toch een gemiste kans voor de schrijvers om onder de aandacht te komen. En de potentiële winnaar zou deze 3 parels moeten missen.
In overleg met Marlou van ECI heb ik daarom besloten om alsnog mijn boeken top 3 te verloten! Dank Marlou voor de medewerking van ECI!

Wat moet je hiervoor doen?
1. Like mijn Facebook-pagina Boekenrupsjenooitgenoeg
2. Like het bericht met de winactie
3. Geef in een reactie onder mijn blog of onder het Facebook-bericht door dat je graag wilt meedoen!

Delen wordt gewaardeerd, maar is geen voorwaarde. Als je wilt vertellen waarom je deze 3 boeken wilt winnen: voel je vrij, maar het hoeft niet.

De actie sluit op maandag 11 december 2017.
Dinsdag 12 december ga ik een winnaar loten. Succes!

 

Recensie: Prooi – Lydia van Houten

Recensie: Prooi – Lydia van Houten Cover Prooi - Lydia van Houten.jpg
Uitgeverij: Kabook

Al voor verschijnen mocht ik het nieuwste boek van Lydia van Houten, Prooi, lezen. Ik heb vorig jaar voor het eerst een boek van haar gelezen en daar was ik al zo enthousiast over, dat ik alles wil lezen wat deze vrouw schrijft. Dat betekent ook een klein beetje spanning: kan het boek wel aan mijn hoge verwachtingen voldoen? De cover oogt in ieder geval al erg intrigerend en ik ben erg benieuwd welke rol een wolf in dit verhaal heeft. Of moet ik het zien als een jager die jaagt op zijn prooi?

Samenvatting
De Nederlandse studente Evelyn (Evy) Meyer woont samen met een groepje excentrieke jongeren in Londen, waar ze een kamer huurt in het huis van Joy McAllen, die haar familie tragisch verloor in een vliegtuigcrash.

Sinds haar intrek wordt Evy achtervolgd door nachtmerries en hallucinaties. Alleen medestudente en acteursdochter Lily-Rose Summers trekt zich het lot van de Nederlandse aan. Als Evy in de financiële problemen komt en haar huur niet meer kan betalen, stelt Lily-Rose haar voor aan familievriend en regisseur Martin Dumont. Hij biedt Evy een hostessbaan aan op zijn plezierjacht: Live X.

Dan is Evy getuige van een gruwelijke moord. Ze zit onder het bloed, maar vreemd genoeg kan ze zich niets herinneren. Dit is pas het begin van een reeks bizarre voorvallen…

Over de auteur
Lydia van Houten (1972) startte haar freelance carrière in 2003, als illustratrice voor andere auteurs. Begin 2005 debuteerde ze met haar jeugdserie Teken van Drie, uitgegeven door Uitgeverij Ellessy. Er volgden (internationale) freelance opdrachten, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan uitgegeven door Yoyo Books, verscheen wereldwijd.

Vanaf 2014 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers via uitgeverij Kabook. Haar debuut Doodstil verscheen in 2015 en kreeg lovende recensies. Doodstil werd zelfs Boek van de Maand. Het vervloekte huis is haar tweede thriller. En in juni 2017 is haar derde thriller Prooi verschenen.

Lydia studeerde taal: Nederlands, Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans. Ze deed daarna Middenmanagement en volgde aansluitend een deeltijdstudie psychologie aan de OU. Tegenwoordig concentreert Lydia zich op (online) marketing en communicatie.

Mijn mening
Oké, dit was echt een vreemd, maar nagelbijtend spannend en goed boek! Sterker nog: ik heb voor het eerst in meer dan 30 jaar nachtmerries gekregen van een boek (de laatste keer was nadat de kleuterjuf een verhaal over Peter Pelikaan had voorgelezen). Vlak nadat ik het uit had, kreeg ik een nachtmerrie waarin ik door een tijger achternagezeten werd… in de duinen. Ik kon gelukkig ontsnappen door ineens van het pad te springen en me te verstoppen, want ik moest terug naar het strand (vraag me niet waarom, want ik werd ineens met hartkloppingen wakker, mijn lijf stuiterend van de adrenaline).

Voor mij is dit wat ik van een boek verwacht: dat het me meeneemt in het verhaal, opslokt als het ware, en me het verhaal (op ietwat eigen wijze) laat herbeleven.

Ik moest het boek wel laten bezinken, want het was nogal wat. Ik kon bepaalde stukjes niet direct plaatsen. Het voelde ook wat onaf. Alsof er nog een vervolg komt. Het einde was wat raadselachtig, maar ook weer passend bij het hele verhaal. Dit is een boek dat ik zeker nog een keer wil herlezen, al is het alleen maar om te kijken of het me weer zo kan meeslepen en of sommige dingen me misschien duidelijker worden. En degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik normaal gesproken boeken niet snel herlees, dus dat wil wel wat zeggen.

De personages zijn ijzersterk beschreven en hebben ook echt een diepere laag. Niemand is wie hij lijkt te zijn. Ik zag sommige acties van personen dan ook echt niet aankomen. Pas als ik er middenin zat, dacht ik: ‘Nee, niet… dat kan toch niet. Echt?’ Ik ben zelfs terug gaan bladeren of ik niet ergens een hint gemist had. Heerlijk, deze plottwists die mij aan mijn eigen geheugen doen twijfelen. Het boek zit dus erg goed in elkaar!

Lydia van Houten, ga alsjeblieft zo door met schrijven! De verwachtingen waren hooggespannen, maar je hebt ze meer dan waargemaakt. Het betekent wel dat de lat volgende keer nog hoger ligt! Maar goed, ik verwacht dat je die druk wel aan kunt, hahaha… Je krijgt van mij voor Prooi de volledige 5*****, simpelweg omdat er niet meer sterren te vergeven zijn.

Cover Prooi - Lydia van Houten.jpg

Recensie: Waarom verdrinken vissen niet? – Anna Claybourne

Recensie: Waarom verdrinken vissen niet? – Anna Claybourne
Uitgeverij: Lemniscaat
IMG-20171115-WA0001.jpg

Dit keer mocht ik meedoen met de Hebban Buzz voor een kinderboek. Normaal gesproken zou ik dat niet snel doen, maar de titel van dit boek en de beschrijving maakten dat ik graag mee wilde doen. Waarom verdrinken vissen niet? is namelijk een boek dat volgens mij perfect aansluit bij de leeftijd van mijn kinderen: 7,5 en bijna 6 jaar. Eens kijken wat mijn boeven ervan vinden.

Samenvatting
Waarom kan ik niet vliegen als een vogel? Wat betekent ‘woef’? Wie bedacht dat je koeien kunt melken? Vergeten olifanten wel eens iets? Waarom hebben mensen geen staart?

Aan de hand van vrolijke, tot de verbeelding sprekende vragen worden allerlei aspecten van de natuur besproken: van de evolutie tot de intelligentie van dieren en van biodiversiteit tot hoe dieren met elkaar communiceren. Kun je vriendjes worden met een slang? Dat lees je in het hoofdstuk over gif. Waarom dragen dieren geen kleren? Dat staat in het deel over huiden en vellen. En waar zijn de dinosaurussen gebleven? Duik in de wereld van de natuur en kijk erin rond door de ogen van een kind. Je zult meer ontdekken dan je je ooit hebt afgevraagd – tenminste… sinds je een kind was!  

Over de auteur
Anna Claybourne studeerde Engelse literatuur in Oxford en Toronto. Ze woont inmiddels in Edinburgh en schrijft boeken over wetenschap en natuur voor kinderen – roofdieren, vulkanen, aardbevingen en andere natuurrampen zijn haar favoriete onderwerpen. Haar boeken zijn internationaal bekroond.

Mijn mening
Mijn eerste indruk als het boek op de mat valt is met gemengde gevoelens. De kaft is van karton, maar niet mooi afgewerkt zoals bijvoorbeeld een prentenboek. Algauw verschijnen de eerste beschadigingen als de kinderen het boek doorbladeren en proberen te lezen.

Proberen te lezen, want er staan best veel lange en moeilijke woorden in. Daar verbaas ik me enigszins over. Het is toch een boek voor kinderen? Ik ontdek wel een woordenlijst achterin, maar toch… ik vind het niet lekker lezen als ik continu naar de woordenlijst moet bladeren om te zien of een moeilijk woord er wel tussenstaat, want er staat geen markering in de tekst bij woorden die uitgelegd worden.

Verder ben ik wel erg onder de indruk van de vormgeving van de tekst en de illustraties. De tekst is in een mooi lettertype gedrukt en de vragen staan erboven in een vorm van handlettering, wat natuurlijk helemaal hip is. Verder worden leuke illustraties afgewisseld met veel foto’s, wat een fijne afwisseling is.

Wat ik dan vind van de inhoud? Tja, de meeste vragen en antwoorden vind ik erg leuk om te lezen. Er zitten soms nog best verrassende antwoorden tussen. Maar op sommige vragen wordt in de tekst net niet het antwoord gegeven. En dat stoort mij wel. Zoals bij: Vergeten olifanten wel eens iets? Daar wordt alleen verteld dat olifanten een heel goed geheugen hebben. Maar dat is voor mij nog geen garantie dat ze nooit eens iets vergeten. Daar wordt in het antwoord volledig aan voorbij gegaan. Had dan de vraag anders geformuleerd.

Maar het belangrijkste is natuurlijk het oordeel van mijn kinderen. Ze zijn 7,5 en bijna 6 jaar en kunnen dus zelf al aardig lezen, maar door de moeilijke en lange woorden heb ik het boek toch maar aan hen voorgelezen. Niet dat zij dat zo erg vinden trouwens, want ze hadden het veel te druk met plaatjes kijken.

De kinderen hebben erg gelachen om de illustraties, zoals een skelet met een staart, “poesjes” aan tafel (het blijken hermelijnen te zijn) en krokodillen met een navel. Vooral de jongste schatert het soms uit. Dat is voor mij een goed teken. Het gaat er tenslotte om dat kinderen een kinderboek leuk vinden. Mijn oordeel is 3***, omdat ik er meer van had verwacht, maar dankzij de schaterlach van mijn kinderen krijgt Waarom verdrinken vissen niet? toch nog een krappe 4 ****.

Opnames Koffietijd!

Als boekblogger maak je best veel gave dingen mee, zoals boekpresentaties, signeersessies en meet & greet-evenementen. Dat is allemaal heel erg leuk en daar geniet ik ook echt van, maar in augustus kreeg ik een hele leuke vraag van Marlou van ECI: of ik mijn boeken-top3 wilde “presenteren” voor Koffietijd.

In eerste instantie dacht ik: WAT??? Dat durf ik toch niet? Wie wil mij nou zien? En hoe kies ik een top 3? Er zijn zoveel leuke boeken, dat is net als kiezen wie je favoriete kind is!  Maar natuurlijk was ik zo slim om er even over na te denken en het toch te doen. En wat ben ik blij dat ik het gedaan heb!

Op zaterdag 2 september was het zover: de opnames in de Koffietijd-villa in Eemnes. Ik zou pas om 11 uur aan de beurt zijn, maar omdat ik vanuit Leeuwarden naar Eemnes moest, was ik vroeg vertrokken en kwam ik rond 10 uur al aan bij de villa. Tot mijn grote vreugde trof ik daar ook de blogsters Sandra Raino van meerdansandra.nl en Connie Flipse van Connie’s Boekenblog. Ook zij hadden deze ochtend opnames voor hun boeken-top3.

Koffie, thee en een koekje stonden voor ons klaar en al snel zaten we over van alles en nog wat (BOEKEN natuurlijk ;)) te kletsen. Hoe dichterbij het moment van opnames kwam, des te zenuwachtiger ik werd. Natuurlijk weet ik altijd wel iets over boeken te vertellen, maar zou ik niet dichtklappen voor de camera? Snel even zelf de make-up regelen in het toilet, haar goed doen… Check. Beter dan dit wordt het niet…

En dan volgen de opnames… Ik had me druk gemaakt om niets. De cameraman en opnameleidster (of hoe je zo iemand ook maar noemt) stelden mij helemaal op mijn gemak, kletsten eerst wat over koetjes en kalfjes en zo langzamerhand werkten we toe naar de opnames.

En toen ging ik los: praten over mijn favoriete onderwerp (naast Noorwegen) is geen probleem. Ik moet alleen niet te snel praten en in dit geval ook nog in de camera blijven kijken. Of dat ook gelukt is? Binnenkort zien jullie de video wel voorbijkomen op mijn Facebook-pagina!

O ja, benieuwd hoe ik mijn boeken-top3 heb gekozen? Simpel: ik wilde onbekende(re) Nederlandse schrijvers in het zonnetje zetten en heb gekozen voor de 3 boeken van Nederlandse schrijvers die mij het afgelopen jaar hebben verrast. Klik hier voor mijn boekenlijstje op ECI.nl. De lijst is groter dan alleen de 3 boeken die ik in het filmpje heb besproken!Sandra Raino en ik

Na afloop heb ik nog even lekker geluncht met Sandra en haar man Marco. Helaas konden Connie en haar man niet mee vanwege een andere afspraak. Het was een leuke ochtend, gezellige lunch en nu maar afwachten hoe het filmpje geworden is!