Recensie: Stranders – Iris Stobbelaar

wp-1467717053218.jpg

Recensie: Stranders – Iris Stobbelaar
Uitgeverij: Ploegsma

Enige tijd geleden kreeg ik een persoonlijke berichtje via Facebook van Iris Stobbelaar. Zij deed mij het verzoek of ik haar kinderboek Stranders wilde recenseren. Natuurlijk wil ik dat wel!
Ik verwachtte een (dun) kinderboek te ontvangen van zo’n 150 pagina’s, want kinderboeken zijn vaak niet zo dik. Ik was dan ook aangenaam verrast toen ik het e-book opende en bleek dat er ca. 400 bladzijden waren! Daardoor werd ik zo nieuwsgierig, dat ik zelf de hardcover editie heb besteld. Heerlijk om een dik boek in handen te hebben! Mijn verwachtingen waren wisselend. Hoog, vanwege de dikte en het onderwerp, maar de titel… daar kon ik niet zoveel mee. Benieuwd hoe dit avontuur van het lezen en recenseren van een kinderboek afloopt? Lees dan snel verder…

Samenvatting
Job is het zo zat om altijd maar op zijn zusje Kaatje te moeten passen, dat zijn hartgrondige verwensingen op een dag uitkomen en zij werkelijk verdwijnt. Als Job vervolgens zelf strandt in de wereld waar hij zijn zusje heen verwenste, blijkt dat er maar één manier is om weer thuis te komen: hij zal zijn zusje moeten redden. In een wereld die bevolkt wordt door monsters en waar je zelfs het landschap niet kunt vertrouwen, is dit geen gemakkelijke opgave. Vooral als blijkt dat hij niet de enige is die op zoek is naar Kaatje…

Over de auteur
Iris Stobbelaar werd in Amsterdam geboren op 3 oktober 1970. Ze studeerde af aan de toneelacademie Maastricht. Ze werkte als theaterregisseuse, verwierf bekendheid als actrice in de tv-serie SamSam en schreef columns voor het blad Wij Jonge Ouders.
Iris is getrouwd met Hollywoodregisseur Roel Reiné. Ze hebben een zoon, Max, en een dochter, Isa. Ze woont met hen in Los Angeles. Stranders is Iris’ boekdebuut.

Mijn mening
Ik ben echt sprakeloos. Stranders is een kinderboek, voor 9 – 14-jarigen, afhankelijk natuurlijk van hoever het kind zelf is. Maar echt, ik ben 35 en ik vond het soms zelfs zo eng en spannend, dat ik me niet kan voorstellen dat kinderen hier geen nachtmerries van krijgen! Mijn kinderen zijn 4 en 6, dus ik wacht nog wel even met het voorlezen van Stranders. Ze mogen van mij het boek wel lezen, zodra ze zelf goed kunnen lezen. Ik denk dat dat wel een goede graadmeter is, haha.

Tja, behalve dat ik niet veel met de titel kan, is er weinig aan te merken op het boek. Maar ondanks dat ik de titel niet echt sprekend vind, is het toch wel de titel die het beste bij het verhaal past. Het geeft ook wel het fantasiegehalte van het boek weer, door een titel te bedenken, wat eigenlijk geen bestaand woord is.

Verder is het een prachtig boek: het verhaal klopt gewoon, het is goed opgebouwd, niet te lange hoofdstukken en prachtige tekeningen aan het begin van elk hoofdstuk. En wat heeft het verhaal een fantastische plottwist! Die had ik niet zien aankomen. Ik had wel een onderbuikgevoel, maar kon niet benoemen wat het was. Ik dacht dat ik zelf al helemaal opging in de wereld waar niets en niemand te vertrouwen is. Het zorgde ervoor dat ik door de laatste hoofdstukken gesjeesd ben: ik moest weten hoe het nu zou aflopen.

Ik geef het boek 4,5 ster, wat eigenlijk neerkomt op 5 sterren, want op de meeste sites moet ik afronden en dat doe ik in dit geval naar boven. Dik verdiend en een echte aanrader. Maar kijk goed naar je kind of het al toe is aan zoveel spanning, enge monsters en mensen waarvan je niet weet of ze te vertrouwen zijn. Ik ga zeker vaker kinderboeken recenseren, want er worden dus nog steeds juweeltjes geschreven!

Advertenties

Recensie: Koken voor de keizer – Marloes Morshuis

wp-1453730624070.jpgUitgeverij: Lemniscaat

Voor het eerst recenseer ik een kinderboek! Na alle, soms heftige, boeken voor volwassenen was ik een beetje bang dat een kinderboek mij niet meer zou kunnen boeien, dus ik vond het wel een beetje spannend. Koken voor de keizer is een boek voor kinderen tussen 9-12 jaar schat ik zo. Nog niet voor mijn kinderen helaas, maar als ze zover zijn, dan kunnen zij het boek ook lezen. Natuurlijk krijgen jullie van mij eerst een samenvatting en daarna mijn mening, dus lees snel verder!

Samenvatting
De elfjarige Mick moet koken voor zijn leven. Zeven dagen lang moet hij iets maken wat keizer Linus I van het eiland Minelotte lekker vindt. Probleem: de keizer lust niets.

Sinds de oude koning dood is, regeren de keizer en zijn raadsheer Minelotte met harde hand. Protesteren is gevaarlijk: voor je het weet zit je gevangen op de Witte Rots, een kaal eilandje voor de kust.

Als Mick in de problemen komt, gaat hij een weddenschap aan met de keizer. Wint Mick de strijd op leven en dood, dan redt hij niet alleen zichzelf maar ook alle mensen die zijn verbannen. Verliest hij, dan wacht hem een gruwelijke straf…

Koken voor de keizer is een spannend boek over kinderen die zichzelf moeten redden, over eten zoeken in de natuur en vissen vangen uit de zee – en over intussen ook je ouders missen. Leuk detail: de recepten die Mick maakt, zijn opgenomen achterin het boek!

Over de auteur
Marloes Morshuis is zelfstandig copywriter (www.marloesmorshuis.nl) en werkte eerder als campagnecoördinator en redacteur. Ze schreef onder meer de tweede editie van De kleine Twitter voor Dummies (2013, Pearson) en in 2011 was ze co-auteur van Psychologie van het boodschappenbriefje (Uitgeverij Palmslag). Koken voor de keizer is haar debuut in de kinderboekenwereld.

Mijn mening
Wat was het leuk om weer eens een kinderboek te lezen! Zeker voor herhaling vatbaar. Marloes Morshuis heeft met Koken voor de keizer een goed debuut gemaakt. Ik vind dat ze op mooie en begrijpelijke wijze heeft verteld hoe kinderen gemis en verlies ervaren, dat ieder dat op zijn eigen manier verwerkt.

Prachtig ook hoe ze vertelt hoe een jongen van 11 jaar zelf op zoek gaat naar de ingrediënten die hij nodig heeft voor de gerechten die hij wil koken. En dat hij ze ook zelf kookt, ook al krijgt hij hier en daar een beetje hulp. De zelfredzaamheid van Mick is bewonderenswaardig vind ik en ik hoop ook dat hij een voorbeeld zal zijn voor vele kinderen.

De recepten achter in het boek ga ik misschien nog wel eens proberen, want ik ben erg nieuwsgierig geworden naar bijvoorbeeld de gravad laks. En wie weet dat ik mijn kinderen zo gek kan krijgen om over een aantal jaar dit boek te lezen en zelf de keuken in te stappen om een van de recepten voor ons klaar te maken. Ik ga ze dit boek zeker aanraden en dat doe ik aan iedereen!
De volledige 5 sterren zijn wat mij betreft zeker verdiend!