Recensie: Geheim leven – Carla de Jong

Recensie: Geheim leven – Carla de Jong
Uitgeverij: AmboAnthos

Met grote dank aan AmboAnthos mocht ik Geheim leven van Carla de Jong vooruitlezen. Ik kreeg een ingebonden drukproef thuisgestuurd, vergezeld van een krantenartikel en een handgeschreven brief van Carla de Jong. Mijn eerste indruk: wauw, wat bijzonder! Het leest wel even wat onhandig in bed met zo’n drukproef op A4-formaat, maar dat geeft mij een goed excuus om mijn leeskussen goed uit te proberen! (erg geslaagd overigens 😊)
Eerder las ik al Nooit meer regen en De Johansons van Carla de Jong en dat vond ik al prachtige boeken. De verwachtingen zijn bij mij dan ook hooggespannen. De ondertitel Drie generaties in de ban van een familieverleden prikkelt me. Dat het verhaal zich ook nog in het zuiden van Friesland afspeelt maakt mij als Fries nog nieuwsgieriger.
20190323_221502.jpg

Samenvatting
Wordt leed doorgegeven van generatie op generatie of is het mogelijk om met een schone lei te beginnen? Elza Kingma groeit op in het interbellum. Ondanks de crisis van de jaren dertig kent haar leven weinig zorgen, maar dat verandert met de komst van nieuwe buren. Van meet af aan koestert Elza antipathie tegen de buurvrouw. Toch raken beide families steeds nauwer bevriend. Dan scheurt een reeks dramatische gebeurtenissen de gezinnen uiteen. Elza gaat haar eigen weg en zwijgt over haar traumatische geschiedenis, ook tegen haar kinderen. Als ze tegen de honderd loopt, klopt het verleden aan en kan zij er niet langer voor weglopen.

Over de auteur
Carla de Jong is auteur van onder meer de uitstekend ontvangen psychologische romans Nooit meer regen en De Johansons. Ze is als docent verbonden aan de Schrijversacademie en woont in Amsterdam.

Mijn mening
De cover vind ik zelf niet zo mooi, maar intrigeert me wel. Waarom staan er twee vrouwen op de voorkant, waarvan één haar gezicht heeft afgewend en de ander slechts half zichtbaar is van de voorkant? Na het lezen van dit verhaal blijkt dat dit een passend beeld is en, net als de titel, voor meerdere uitleg vatbaar is. Dat vind ik een belangrijk kenmerk van een goede cover en titel.

Het verhaal wordt afwisselend in het verleden en heden verteld, zodat je stukje bij beetje de gebeurtenissen in deze familie ontrafelt. Briljant! De spanning wordt zo goed opgebouwd, zodat je door blijft lezen, omdat je wil weten wat er nu toch echt gebeurd is.

Hoewel sommige gebeurtenissen op een gegeven moment wel voorspelbaar zijn, weet Carla de Jong toch telkens weer een bepaalde draai te geven aan het verhaal, zodat je elke keer weer een beetje verrast wordt. Dan weer omdat de gebeurtenis toch net iets anders heeft plaatsgevonden dan je denkt, dan weer omdat Elza (of een van de andere personages) anders reageert dan je gedacht had.

Voor mij zat er veel herkenning in het verhaal, omdat ik zelf ook uit Friesland kom en dus redelijk bekend ben met de plaatsen die in het boek voorkomen. Omdat Carla de Jong vrijwel overal bestaande plaatsnamen gebruikt, was ik even op het verkeerde been gezet door Olde Siel en Nije Siel. Na contact met Carla (en later ook na het lezen van het nawoord) bleek dat ze deze plaatsnamen zelf bedacht heeft. Grappig, omdat er in Friesland wel degelijk een Nije-Syl en Ouwe-Syl (Bildts) bestaan. Deze liggen echter in het noorden van de provincie, tegen de zeedijk bij de Waddenzee aan. Uit de context van het verhaal had ik al begrepen dat de setting het zuiden van Friesland moest zijn, dus de verwarring was voor mij even compleet. En gelukkig ook weer snel opgehelderd.

Op het eind heb ik ook even een traan gelaten. De situatie met Elza deed me vrij veel aan mijn eigen beppe denken, die in 2016 op 91-jarige leeftijd overleed. Hoewel zij uit een zeer grote familie kwam en niet zo’n familiegeschiedenis met zich meetorste, was ook beppe niet zo’n prater over vroeger. Veel zaken zullen dan ook voor altijd een vraag blijven. Dat zal voor velen van ons wel herkenbaar zijn.

Dit verhaal is verder in één woord weer geweldig! Carla de Jong weet hoe je een verhaal moet vertellen en hoe je de lezer meeneemt in dit verhaal. Vrijwel vanaf het begin werd ik meegezogen in deze trieste familiegeschiedenis, die losjes gebaseerd is op de familiegeschiedenis van Carla de Jong zelf.

Het verhaal zit gewoon zo gigantisch goed in elkaar, het is zo mooi verteld, dat ik een diepe buiging maak voor Carla de Jong. Ik hoop dat ze altijd dit soort mooie romans blijft schrijven en ons meeneemt in de levens van mensen die we zelf hadden kunnen zijn. Chapeau!

Zoals ik de vorige keer al aankondigde, splits ik mijn oordeel vanaf dit jaar op in verschillende onderdelen: 

  • Cover en titel: 4,5****
  • Inhoud: 5*****
  • Redactie: 4,5****

Recensie: De Johansons – Carla de Jong

Recensie: De Johansons – Carla de Jong wp-1489505913641.jpg
Uitgeverij: Boekerij

De oproep van Uitgeverij Boekerij om deel te nemen aan het reviewteam voor De Johansons van Carla de Jong liet mijn hart sneller kloppen. Eerder las ik al Nooit meer regen van Carla de Jong en dat vond ik een prachtig boek. Dit is weer een psychologische roman en de verwachtingen zijn bij mij dan ook hoog gespannen: zou Carla de Jong hetzelfde niveau halen als met Nooit meer regen?

Samenvatting
Anne groeit als slim meisje op in een liefdevol arbeidersgezin waar ze zich een vreemde eend in de bijt voelt. Dan ontmoet ze de welgestelde, ontwikkelde Johansons, en ze voelt zich meteen thuis bij dit gezin. Ze raakt innig bevriend met Daphne, de dochter, en haar twee broers. Samen worden ze volwassen, maar hun vriendschap, die meer en meer onder druk komt te staan, strandt door een reeks dramatische gebeurtenissen. Dertig jaar later kruisen de paden van de Johansons en Anne elkaar weer. Kunnen ze elkaar vergeven?

De Johansons is een familieroman, maar ook een verhaal over volwassen worden, over familiebanden, ontworteling, jeugdillusies en de onvermijdelijke desillusies die het ouder worden met zich meebrengt. Aangrijpend, ontroerend, spannend, en vol geestige scènes: een verhaal dat je met weemoed uitleest omdat de personages stuk voor stuk onder je huid zijn gaan zitten.

Over de auteur
Carla de Jong is auteur van onder meer de uitstekend ontvangen psychologische romans Nooit meer regen en De Johansons. Ze is als docent verbonden aan de Schrijversacademie en woont in Amsterdam met haar man en hun twee kinderen.

Mijn mening
Wat een plaatje is dit boek! Een mooie cover, die intrigeert. En het schijnt toch een soort trend te worden om de bladzijden aan de zijkant te bedrukken, zodat je bij een gesloten boek een mooie afbeelding (in dit geval muzieknoten) ziet.
wp-1489505929524.jpg

Carla de Jong weet als geen ander hoe ze een goede psychologische roman moet afleveren! Wat een meesterwerk is dit weer. Dit is een ontroerend verhaal, met zowel komische als verdrietige gebeurtenissen. Carla de Jong weet je mee te slepen in het verhaal, het is soms net alsof je zelf een van de personages bent.

Zelf heb ik als meisje uit een “arbeidersgezin” ook op een gymnasium gezeten, maar ik heb me nooit beter gevoeld bij rijkere families dan thuis. In dat opzicht kan ik me dus niet verplaatsen in Anne, maar verder herken ik veel van mezelf: niet de behoefte hebben om uit te gaan, willen studeren, altijd met de neus in de boeken zitten en dan niet alleen voor de studie, maar ook voor de lol boeken lezen. Een feest van herkenning dus, wat maakte dat ik me misschien wel makkelijker in het verhaal kon inleven.

De Johansons zijn heel goed neergezette personages. Zeer geloofwaardig en ik denk dat het zelfs nu nog zo gaat in dat milieu. Wat is het dan ook prachtig om te zien dat, zodra dementie om de hoek komt kijken, afkomst en verwantschap er nauwelijks nog toe doen en iedereen gelijk is.

Het boek is opgedeeld in 10 (vrij) lange hoofdstukken, die elk opgedeeld zijn in stukken die vanuit een ander personage verteld worden. De ene helft blikt terug op de gebeurtenissen tussen 1980 en 1983 en de andere helft speelt in 2015, als Ronald Johanson, de pater familias, opgenomen moet worden in een verzorgingshuis. Hoe verder het verhaal komt, hoe nieuwsgieriger je wordt waar het vroeger is misgegaan en wat er dan precies is misgegaan. Stukje bij beetje geeft Carla de Jong het verhaal prijs. Prachtig gedoseerd en mooi verteld.

De Johansons verdient van mij absoluut de volledige 5*****! Carla de Jong heeft zich met dit boek weer overtroffen. Ik kan alleen maar zeggen: ga zo door! Ik wil de volgende van haar nu alweer lezen.

Recensie: Nooit meer regen – Carla de Jong

wpid-wp-1446806143764.jpg
Van Uitgever Boekerij ontving ik dit ongecorrigeerde leesexemplaar. Ik kende de boeken van Carla de Jong niet, maar werd getriggerd door het predicaat “voor de lezers van Nicci Gerrard”. Want Nicci Gerrard ken ik wel en haar boeken vind ik erg goed geschreven. Dit zorgde er natuurlijk wel voor dat ik hoge verwachtingen van “Nooit meer regen” had. Zoals je van mij gewend bent, geef ik eerst een korte samenvatting van het verhaal en daarna lees je of “Nooit meer regen” aan mijn verwachtingen heeft voldaan!

Een half jaar na de dood van Jeanne Dufour worstelen haar echtgenoot, haar zoon en haar ex-man met hun verlies en met geheimen uit het verleden. Als de notaris aankondigt dat Jeannes testament geopend mag worden, ontvouwt zich onontkoombaar de beladen geschiedenis die de drie mannen verbindt. De waarheid schetst een even genadeloos als liefdevol portret van de overleden Jeanne Dufour. Kunnen de drie mannen met die werkelijkheid leven?

Zoveel emoties in dit boek: haat, wrok, verraad, genegenheid, maar bovenal: heel veel liefde. Mijn complimenten aan Carla de Jong: zij heeft dit verhaal heel mooi verteld. Vanuit het oogpunt van de drie mannen in Jeannes leven komen we stukje bij beetje te weten wat er allemaal gebeurd is.

Vanaf het begin werd ik gegrepen door het verhaal. De personages zijn goed uitgewerkt, het verhaal zit goed in elkaar en de spanning wordt goed opgebouwd. Door de wisselende vertelperspectieven per hoofdstuk wil je steeds doorlezen. Je wilt gewoon weten wat er gebeurd is en wat er achtergehouden wordt.

Het predicaat “Voor de lezers van Nicci Gerrard” is geheel terecht. Carla de Jong heeft hetzelfde vermogen om je mee te nemen in een familiegeschiedenis die doordrenkt is van geheimen. De gevoelens van de hoofdpersonen worden goed uitgewerkt waardoor de personages veel diepgang krijgen. Je kunt je daardoor ook goed inleven in de hoofdpersonen.

De titel “Nooit meer regen” kon ik eerst niet goed plaatsen, tot de uitleg van Nathan kwam. Wat een treffende vergelijking:

“Voor Jeanne ziek werd had ik juist wat afstand van haar genomen. Dat kon toen ineens niet meer. We hadden te weinig tijd. En nu… is ze er niet meer en dat is… vreemd.” Hoe kan hij het haar uitleggen? “Alsof je bijvoorbeeld je leven lang niet beter weet dan dat het soms regent en dan is er ineens nooit meer regen.”

Ik kan er eigenlijk niet zoveel meer over zeggen, zonder iets van het verhaal te verklappen. Het is gewoon een geweldig boek! Van mij krijgt “Nooit meer regen” dan ook 5 sterren, de maximale score! Meer dan verdiend. Dit was voor mij de eerste kennismaking met de schrijfstijl van Carla de Jong, maar zeker niet de laatste.