Recensie: Geheim leven – Carla de Jong

Recensie: Geheim leven – Carla de Jong
Uitgeverij: AmboAnthos

Met grote dank aan AmboAnthos mocht ik Geheim leven van Carla de Jong vooruitlezen. Ik kreeg een ingebonden drukproef thuisgestuurd, vergezeld van een krantenartikel en een handgeschreven brief van Carla de Jong. Mijn eerste indruk: wauw, wat bijzonder! Het leest wel even wat onhandig in bed met zo’n drukproef op A4-formaat, maar dat geeft mij een goed excuus om mijn leeskussen goed uit te proberen! (erg geslaagd overigens 😊)
Eerder las ik al Nooit meer regen en De Johansons van Carla de Jong en dat vond ik al prachtige boeken. De verwachtingen zijn bij mij dan ook hooggespannen. De ondertitel Drie generaties in de ban van een familieverleden prikkelt me. Dat het verhaal zich ook nog in het zuiden van Friesland afspeelt maakt mij als Fries nog nieuwsgieriger.
20190323_221502.jpg

Samenvatting
Wordt leed doorgegeven van generatie op generatie of is het mogelijk om met een schone lei te beginnen? Elza Kingma groeit op in het interbellum. Ondanks de crisis van de jaren dertig kent haar leven weinig zorgen, maar dat verandert met de komst van nieuwe buren. Van meet af aan koestert Elza antipathie tegen de buurvrouw. Toch raken beide families steeds nauwer bevriend. Dan scheurt een reeks dramatische gebeurtenissen de gezinnen uiteen. Elza gaat haar eigen weg en zwijgt over haar traumatische geschiedenis, ook tegen haar kinderen. Als ze tegen de honderd loopt, klopt het verleden aan en kan zij er niet langer voor weglopen.

Over de auteur
Carla de Jong is auteur van onder meer de uitstekend ontvangen psychologische romans Nooit meer regen en De Johansons. Ze is als docent verbonden aan de Schrijversacademie en woont in Amsterdam.

Mijn mening
De cover vind ik zelf niet zo mooi, maar intrigeert me wel. Waarom staan er twee vrouwen op de voorkant, waarvan één haar gezicht heeft afgewend en de ander slechts half zichtbaar is van de voorkant? Na het lezen van dit verhaal blijkt dat dit een passend beeld is en, net als de titel, voor meerdere uitleg vatbaar is. Dat vind ik een belangrijk kenmerk van een goede cover en titel.

Het verhaal wordt afwisselend in het verleden en heden verteld, zodat je stukje bij beetje de gebeurtenissen in deze familie ontrafelt. Briljant! De spanning wordt zo goed opgebouwd, zodat je door blijft lezen, omdat je wil weten wat er nu toch echt gebeurd is.

Hoewel sommige gebeurtenissen op een gegeven moment wel voorspelbaar zijn, weet Carla de Jong toch telkens weer een bepaalde draai te geven aan het verhaal, zodat je elke keer weer een beetje verrast wordt. Dan weer omdat de gebeurtenis toch net iets anders heeft plaatsgevonden dan je denkt, dan weer omdat Elza (of een van de andere personages) anders reageert dan je gedacht had.

Voor mij zat er veel herkenning in het verhaal, omdat ik zelf ook uit Friesland kom en dus redelijk bekend ben met de plaatsen die in het boek voorkomen. Omdat Carla de Jong vrijwel overal bestaande plaatsnamen gebruikt, was ik even op het verkeerde been gezet door Olde Siel en Nije Siel. Na contact met Carla (en later ook na het lezen van het nawoord) bleek dat ze deze plaatsnamen zelf bedacht heeft. Grappig, omdat er in Friesland wel degelijk een Nije-Syl en Ouwe-Syl (Bildts) bestaan. Deze liggen echter in het noorden van de provincie, tegen de zeedijk bij de Waddenzee aan. Uit de context van het verhaal had ik al begrepen dat de setting het zuiden van Friesland moest zijn, dus de verwarring was voor mij even compleet. En gelukkig ook weer snel opgehelderd.

Op het eind heb ik ook even een traan gelaten. De situatie met Elza deed me vrij veel aan mijn eigen beppe denken, die in 2016 op 91-jarige leeftijd overleed. Hoewel zij uit een zeer grote familie kwam en niet zo’n familiegeschiedenis met zich meetorste, was ook beppe niet zo’n prater over vroeger. Veel zaken zullen dan ook voor altijd een vraag blijven. Dat zal voor velen van ons wel herkenbaar zijn.

Dit verhaal is verder in één woord weer geweldig! Carla de Jong weet hoe je een verhaal moet vertellen en hoe je de lezer meeneemt in dit verhaal. Vrijwel vanaf het begin werd ik meegezogen in deze trieste familiegeschiedenis, die losjes gebaseerd is op de familiegeschiedenis van Carla de Jong zelf.

Het verhaal zit gewoon zo gigantisch goed in elkaar, het is zo mooi verteld, dat ik een diepe buiging maak voor Carla de Jong. Ik hoop dat ze altijd dit soort mooie romans blijft schrijven en ons meeneemt in de levens van mensen die we zelf hadden kunnen zijn. Chapeau!

Zoals ik de vorige keer al aankondigde, splits ik mijn oordeel vanaf dit jaar op in verschillende onderdelen: 

  • Cover en titel: 4,5****
  • Inhoud: 5*****
  • Redactie: 4,5****

Recensie: Het onmogelijke leven – Kate Scelsa

wp-1450895877918.jpg

Recensie: Het onmogelijke leven – Kate Scelsa
Uitgeverij: Clavis Young Adult

Clavis Young Adult stuurde mij het boek Het onmogelijke leven toe om te recenseren. Ik was al blij verrast bij ontvangst, want voor het eerst in jaren had ik weer een hardcover in handen. Eén met een prachtige cover, daar wordt je meteen al vrolijk van. Eerlijk is eerlijk, dit zou mijn eerste kennismaking met Young Adult worden, dus ik was benieuwd of het boek wel wat voor mij zou zijn. Young adults zijn tenslotte aan het eind van hun tienerjaren, begin twintig en ja, ik ben bijna 35, dus die tijd heb ik al een poosje achter me gelaten. Vol goede moed begon ik aan dit boek. Nieuwsgierig wat ik ervan vind? Lees snel verder….

Samenvatting
De zestienjarige MIRA begint met een schone lei op een nieuwe school. Deze keer zal ze doen alsof ze net als alle andere tieners kan functioneren, dat heeft ze haar ouders beloofd. Alsof ze niet doodmoe wordt van dit leven, en zich alleen echt wakker voelt als ze bij Sebby is.

SEBBY is Mira’s gay best friend. Hij lijkt altijd opgewekt, al is het leven in zijn pleeggezin allesbehalve een pretje. Samen hebben Mira en Sebby een wereld van magische rituelen en spontane roadtrips verzonnen, om het onmogelijke leven mogelijk te maken.

JEREMY, de verlegen jongen die zich na een incident aan het einde van vorig schooljaar in isolement heeft teruggetrokken, staat plots oog in oog met Sebby en Mira. En daarna zal zijn leven nooit meer hetzelfde zijn.

Fragment
JEREMY

De volgende paar weken gedroeg ik me alsof het helemaal niet zo vreemd was dat ik opeens vrienden had. Als mijn vader weer eens blij verrast reageerde als ik vroeg of ik zaterdag naar het winkelcentrum mocht, of naar Mira om een film te kijken, deed ik alsof hij overdreef, alsof ik nu ook weer niet zó eenzaam geweest was. Dat was het gemakkelijkste. Natuurlijk was ik zelf nog verbaasder dan hij, maar ik wilde er niet te veel over nadenken, want dan sloeg de angst dat het niet zou blijven duren meteen weer toe.

Over de auteur
Kate Scelsa speelt toneel en schrijft boeken. Soms zelfs tegelijkertijd. Grote gedeelten van Het onmogelijke leven schreef ze immers tijdens haar rol als secretaresse in de acht uur durende voorstelling Gatz, een toneelstuk gebaseerd op The Great Gatsby, dat tussen 2004 en 2012 wereldwijd is opgevoerd. Kate woont samen met haar vrouw en hun twee zwarte katten in Brooklyn.

Mijn mening
Kate Scelsa heeft dit verhaal op prachtige wijze verteld! Het verhaal wordt vanuit de drie hoofdpersonen verteld: Mira, Sebby en Jeremy. Het verhaal van Jeremy wordt volledig vanuit de ik-persoon verteld, dat van Mira vanuit de 3e persoon enkelvoud en het verrassendste vond ik dat het verhaal van Sebby vanuit het jij-perspectief verteld wordt. Dit laatste was even wennen, maar uiteindelijk kwam ik er wel doorheen. Het scheelt misschien ook dat er niet veel hoofdstukken vanuit Sebby verteld worden.

De manier waarop je in het verhaal gezogen wordt is fantastisch. Door de vlotte schrijfstijl vlieg je door de pagina’s. Ook al is het voor mij al enige jaren geleden, ik kon me weer helemaal verplaatsen in het gevoel dat je als tiener kunt hebben als je er op school niet helemaal bij hoort. Natuurlijk zijn de verhalen in dit boek vele malen heftiger, maar ik denk dat het wel aardig de tijdsgeest weergeeft met de problemen waar jongeren tegenwoordig tegenaan (kunnen) lopen. Soms schokkend, soms vertederend, maar ook vrij realistisch. Thema’s als liefde, vriendschap en eenzaamheid spelen een grote rol.

De opbouw van het verhaal is erg mooi: elk hoofdstuk wordt vanuit Jeremy, Mira of Sebby verteld. De informatie die je over deze personen krijgt, over hun verleden en over het gezin waarin ze opgroeien, wordt heel mooi gedoseerd. Elke keer wil je verder lezen, omdat je wilt weten of je vermoedens correct zijn of, als je nog geen idee hebt, hoe het allemaal zover heeft kunnen komen, dat degene is geworden zoals hij is geworden.

Ik geef deze Young Adult dan ook 4 van de 5 sterren. Een ster minder, omdat ik toch een beetje moeite had met het vertelperspectief van Sebby, in de jij-persoon. Hoewel ik het erg knap vind, heeft het zeker niet mijn voorkeur. Eigenlijk ben ik nu wel heel benieuwd hoe het met deze drie tieners afloopt: pleegt er één zelfmoord, maken ze school af, hoe vergaat het hen in de liefde? Allemaal vragen die zeker in een vervolg zouden passen, nu maar hopen dat Kate Scelsa snel een vervolg schrijft!