Blogtour: Een ondertoon van liefde – Kate Paris

Blogtour: Een ondertoon van liefde – Kate Paris Cover Een ondertoon van liefde - Kate Paris
Uitgeverij: Tinteling Romance

Wat leuk: ik mag weer meedoen aan een blogtour en ik ben de een-na-laatste blogster in de rij! Dit keer voor het boek Een ondertoon van liefde, het debuut van Kate Paris. De flaptekst maakt me al nieuwsgierig en dat het verhaal in het erotische genre past, zorgt bij voorbaat al voor rooie oortjes. Elke keer weer een verrassing, dit genre: is het over the top, platvloers of juist heel stijlvol?

Samenvatting
Ik ben op twee plaatsen tegelijk als ik me omdraai en struikel op hetzelfde moment het restaurant en mijn hotelkamer in. In die laatste gooi ik mijn koffer op het bed en kwak alles erin wat ik bij me heb. Iemand roept me, bonst op de deur. Ik schuif snel het veiligheidskettinkje ervoor en ga bovenop mijn koffer zitten in een poging hem dicht te krijgen Ik kijk in de ogen van Alexander, maar zie die van Olivier. Ik stap langs hem heen en ren zo hard als ik kan het hotel in Aspen uit. In Hotel Ford houd ik nog steeds krampachtig de klink van de deur vast.

De dag waarop Ivy Jansen haar grootste ambitie waar zou maken, werd de dag waarop ze alles verloor. Haar toekomstdroom. Haar grote liefde. Haar zelfvertrouwen. Gebroken vlucht ze vanuit Amerika terug naar Nederland, waar ze veiligheid zoekt in de nachtclub van jeugdvriend Bernd. Haar collega’s ontdekken al snel dat ze een bijzondere gave heeft als het aankomt op het herkennen van wijn en verleiden haar tot het spel ‘The kiss of the bottle’. Ongewild trekt ze hierbij de aandacht van Alexander Ford, manager van het exclusieve Hotel Ford. Hij biedt Ivy een baan aan als sommelier in zijn restaurant. Al snel gaat ze niet alleen helemaal op in haar werk, maar ook in de relatie met Alexander, die haar precies geeft wat ze nodig heeft. Tot een echo uit Ivy’s verleden doordringt in haar nieuwe leven en de geschiedenis zich dreigt te herhalen.

Over de auteur
Kate Paris is het pseudoniem van Rian Sevenhuijsen. Na 2,5 jaar in Noorwegen gewoond te hebben – waar ze Een ondertoon van liefde schreef – is ze met haar man en kinderen verhuisd naar Noord-Duitsland. Zelf kan ze toch het beste vertellen wie ze verder is, kijk daarom op haar site http://kateparis.nl/wie-is-kate/ voor haar boeiende omschrijvingen van zichzelf!

Mijn mening
Heerlijk, wat een superfijn verhaal! Stiekem ben ik wel een beetje jaloers op Ivy, hoewel ik vind dat ze sommige keuzes wat ondoordacht maakt en er af en toe gekke redeneringen op na houdt. Maar goed, geen mens is gelijk en doordat de personages zo goed uitgewerkt zijn, kun je je wel erg goed inleven en snap je het vaak ook nog.

Kate Paris weet de spanning goed op te bouwen en vast te houden. Het verhaal begint in het heden en heeft af en toe flashbacks. Soms zelfs een iets langer stuk, dat herkenbaar is aan het schuingedrukte lettertype. Hierdoor kom je er stukje bij beetje achter wat er gebeurd is, waarom Ivy doet wat ze doet en snap je haar reacties ook veel beter. De ontknoping was voor mij net een sprookje! Ik wil hier verder niets over verklappen: ga het boek gewoon lezen, dan weet je wat ik bedoel!

Je kunt merken dat Kate behoorlijk wat research heeft gedaan naar wijnen en wijnproeven. Zo mooi beschreven hoe Ivy wijnen ruikt en daarna pas proeft. En die wijnkelders: ik zie ze in gedachten al voor me… Een ding is zeker: een glas wijn zal nooit meer hetzelfde zijn!

En wat betreft de seks: niks platvloers en absoluut niet over the top. De seksscènes zijn stijlvol beschreven en passen perfect in het verhaal. Je hebt niet het idee dat ze er willekeurig tussen gepropt zijn; echte aanvulling dus en geen opvulling. Het bezorgde me af en toe wel rooie oortjes, vooral als mijn dochter – die net groep 3 afgerond heeft – bij mij kwam staan en vroeg wat ik aan het lezen was. Tja, dan ben ik blij dat ze niet direct het boek uit mijn handen trekt om gezellig een stukje voor te lezen. Alhoewel ik het gezicht van mijn vriend dan wel eens had willen zien 😉

Wat ik ook erg fijn vond: eindelijk eens een boek waar nauwelijks tot geen (spel)fouten in staan! Wat een verademing, want daar word ik – beroepsdeformatie – erg door afgeleid. Chapeau Kate! Je staat nu op mijn favorietenlijst. Ik kan niet wachten tot je volgende boek uitkomt! Mijn 5 ***** heb je dan ook dik verdiend, want ik heb genoten van je vlotte pen, boeiende verhaal, goed uitgewerkte personages en sublieme verhaallijnen.

Noorwegen
Mensen die mij al wat langer kennen, weten dat ik Flag_of_Norway.svgeen passie voor Noorwegen heb. Toen ik dan ook hoorde dat Kate Paris Een ondertoon van liefde in Noorwegen geschreven heeft, ging mijn hart sneller kloppen. Deze vrouw heeft in Noorwegen gewoond, geschreven en geleefd. Stiekem ben ik daar wel een beetje jaloers op: ik zou willen dat ik de stap durfde zetten. Maar goed, voordat ik weer in een van mijn dagdromen wegzak, ga ik Kate eerst wat vragen stellen over haar tijd in Noorwegen.

  1. Waarom ben je in Noorwegen gaan wonen?

Kate: Ik ben naar Noorwegen verhuisd omdat mijn man daar een fijne baan had gevonden. We kwamen er terecht in een groen houten huisje in Kristiansund met uitzicht op de bergen en de zee. Liefde op het eerste gezicht. Vooral toen ik na twee maanden al het zien van het Noorderlicht van mijn wishlist kon strepen. Wat is dat mooi!

  1. Waarom zijn jullie van Kristiansund naar Stavanger gegaan?

Kate: Dat we na een jaar zouden moeten verhuizen naar Stavanger wisten we van tevoren. Daar was het hoofdkantoor van het bedrijf waar mijn man voor werkte. Stavanger beviel me ook heel goed. De stad was met de auto binnen een kwartiertje te bereiken en vanuit ons huis kon ik zo het bos inlopen. Bovendien had ik vanaf de houten tafel waar ik ‘Een ondertoon van liefde’ schreef uitzicht op de fjorden en de bergen. Beter kon eigenlijk niet!

  1. Waarom heb je Noorwegen weer verlaten?

Kate: Toch zijn we na twee en een half jaar in Noorwegen aan het begin van dit jaar – wederom in verband met het werk van mijn grote liefde – verhuisd naar Noord-Duitsland. De bergen zijn vervangen door de schepen in het Noord-Oostzeekanaal. Als ik nu schrijf, is het net alsof ik een bewegend schilderij naast me heb hangen en ik verzin samen met mijn kinderen verhalen over wat er allemaal zou kunnen gebeuren aan boord van de containerschepen en cruiseboten die ons passeren.

4. Mis je Noorwegen?

Kate: Ja, ik mis Noorwegen wel. De overweldigende natuur, de bergen, de fjorden, de frisse lucht… En natuurlijk het Noorderlicht en de nachten waarin het niet donker werd, waardoor mijn man en ik door bleven werken tot ver na middernacht en dat pas beseften als we weer trek kregen. Waarna we dan meestal maar snel ons bed indoken om in elk geval nog een paar uurtjes slaap te pakken. Ik kan een lange lijst maken met dingen die ik daar fijn vond.

5. Zou je weer terug willen?

Kate: Of ik echt terug zou willen, weet ik eigenlijk niet. Wat ik bijvoorbeeld miste was het contact met mijn buren. Ik had ze wel, maar sprak ze nooit. Dat vond ik in Nederland altijd wel prettig en was in Noorwegen heel lastig. Ook was in de zomer de buurt waarin ik woonde zo ongeveer onbewoond, omdat de meeste Noren dan (zeker in de maand juli) op vakantie gaan – met name naar een eigen huisje ergens anders in Noorwegen. En de donkere winters, oef, die mis ik geloof ik ook niet. Alhoewel het wel prachtig was om dan halverwege de ochtend de zon boven de bergen uit te zien komen, met paars licht dat zich over de bergtoppen begon uit te strekken.

6. Zelf ben ik dol op Scandinavische thrillers, vooral die van de Noorse Karin Fossum. Lees jij zelf ook Scandinavische thrillers en heb jij een Scandinavische favoriet?

Kate: Scandinavische thrillers heb ik om eerlijk te zijn niet gelezen. Dit is een genre dat ik tot nu toe nog niet heb verkend. Ik heb me toen ik in Noorwegen woonde wel erg vermaakt met de verhalen van afroginthefjord.com. Een vaak hilarisch blog over de gewoontes van de Noren, geschreven door een Française, die al geruime tijd in Noorwegen woont.

Heleen: Zo’n blog over de gewoontes van Noren is altijd erg vermakelijk, inderdaad. Zelf lees ik de columns van Henk Brugman op norsk.nl, dat is vergelijkbaar met afroginthefjord.com. Erg leuk om op deze manier de Noorse cultuur en gewoontes te leren kennen.

7. Nog een laatste vraag ter afsluiting: Heb je nog iets toe te voegen over (je tijd in) Noorwegen?

Kate: Wat ik verder nog toe zou willen voegen is dat ik enorm uitzie naar deze zomer. We gaan twee weken terug naar Stavanger en ik kan niet wachten om onze vrienden weer te zien en om lekker te gaan klauteren met onze kinderen. Natuurlijk gaat er dan een notitieboek mee om nieuwe ideeën in op te schrijven. En een camera. En een woordenboek, want ik vrees dat ik toch wat Noors kwijt ben geraakt in de tussentijd.
Blogtour Een ondertoon van liefde

Kate Paris, dank je wel voor je openhartige antwoorden over je tijd in Noorwegen! Ik wens je alvast een hele fijne vakantie toe!

Bij mij kriebelt het alweer, maar ik hou het voorlopig toch maar bij dagdromen en vakanties naar Noorwegen. Ik hoop dat jullie weer wat wijzer zijn geworden over Kate Paris. Morgen is het alweer de laatste dag van de blogtour!

Advertenties

Recensie: Zomer – Lis Lucassen

Recensie: Zomer – Lis Lucassen Cover Zomer - Lis Lucassen
Uitgeverij: Storm Publishers

Na een oproep van Lis Lucassen voor recensenten voor het boek Zomer, meld ik me heel enthousiast aan. Ik heb al vaker recensies over haar boeken voorbij zien komen en daar ben ik heel nieuwsgierig van geworden. Nu wil ik zelf ook wel eens oordelen of Lis Lucassen zo goed schrijft als men zegt. Met hooggespannen verwachtingen, maar ook enigszins terughoudend, begin ik in het e-book dat ik ontving.

Samenvatting
De wereld lag aan Audrey’s voeten, maar de druk bleek te groot en ze moest gedwongen afscheid nemen van haar zangcarrière. Nu vier jaar later is het tijd voor een comeback. Alleen is Audrey het vertrouwen in zichzelf kwijt. Iedere noot die ze zingt, voelt als bedrog en de meeste tijd kan ze alleen optreden als ze pillen heeft geslikt en amper doorheeft dat ze bestaat. Wanneer ze Alec ontmoet, maakt hij er geen geheim van compleet voor haar te willen gaan. Maar alleen als zij bereid is zichzelf helemaal aan hem te geven.

Alec is vastbesloten zijn leven op de rails te houden nu hij weer op vrije voeten is. Maar op een fatale avond knalt alles kapot wat hij zo zorgvuldig heeft opgebouwd. Samen met Audrey slaat hij op de vlucht, maar hun reis wordt veel meer dan ze voor ogen hadden.

Over de auteur
Onder het pseudoniem Lis Lucassen schrijft thrillerschrijfster Olga Hoekstra (1980) dark romance en new adult. In het dagelijks leven werkt ze als journalist en communicatiemedewerker. Haar dystopische verhaal Het Tribunaal eindigde op de derde plaats in de Dystopia Schrijfwedstrijd. Die novelle werd gepubliceerd in de dystopische young adult-bundel In opstand.

Lis is een dromer en romanticus en fantaseert al zolang ze zich kan herinneren over Grote Liefdes en klein leed. Haar eigen Grote Liefde kwam ze tegen tijdens haar studie en met hem beleefde ze haar eigen liefdesverhaal, inclusief een ‘ze leefden nog lang en gelukkig’. Als Lis niet aan haar eigen verhalen schrijft, leest ze. Grote voorbeelden zijn J. Lynn, Jessica Sorensen en – van eigen bodem – Lisette Jonkman. Lis woont vlak aan de Duitse grens samen met haar man, twee prachtige dochters en twee boosaardige katten.

Mijn mening
Na Hitte en Razend, is Zomer het 3e boek in deze serie. Toch is het boek los te lezen van de rest. Ik was bang dat ik bepaalde dingen niet zou snappen, omdat ik de eerste 2 delen niet gelezen heb, maar ik heb niet het idee dat ik iets gemist heb.

Het verhaal wordt afwisselend vanuit het perspectief van Audrey en Alec verteld. De korte hoofdstukken, vlotte vertelstijl en deze afwisseling in vertelperspectief zorgen ervoor dat je (bijna) niet kunt stoppen met lezen. Lis heeft zo’n fijne manier van schrijven, zo beeldend, dat ik het gevoel had dat ik het verhaal vanaf de zijlijn zag gebeuren. Ik wilde de personages soms ook wel toeschreeuwen, adviseren of gewoon knuffelen, zo leefde ik met ze mee.

Mijn verwachting van een vlot geschreven, oppervlakkig liefdesverhaal met een vleugje erotiek kwam (gelukkig) niet uit. Het is wel vlot geschreven en ook een liefdesverhaal, maar zeker niet oppervlakkig. Audrey en Alec hebben het nodige meegemaakt, waar je soms de rillingen van krijgt. Dit is goed uitgewerkt in het verhaal en niet slechts tussen neus en lippen genoemd. Door deze diepgang, krijg je ook veel meer binding met de hoofdpersonages. En het vleugje erotiek blijkt een zinderende, onderhuidse spanning te zijn, waarbij ze elkaar steeds aantrekken en afstoten.

Ik wil nu zeker ook de eerste 2 delen lezen, want dit smaakt naar meer! Ik ben fan, Lis, dus schrijf maar snel door. Ik wil meer van dit soort verhalen lezen. Van mij krijg je dan ook 4,5 ster op de schaal van 5 (afgerond een 5 natuurlijk). Het enige minpuntje vond ik namelijk het einde: ik ben nieuwsgierig hoe het verder gaat met Audrey en Alec. Gaan ze het redden samen? Of toch niet? Hoe loopt hun verhaal af? Ik hoop dat we dat ooit nog te weten komen…

Recensie: Maestra – L.S. Hilton

wp-1462124592479.jpg

Recensie: Maestra – L.S. Hilton
Uitgeverij: The House of Books

In april kreeg ik al de uitnodiging om bij de boekpresentatie van Maestra aanwezig te zijn. Daar ben ik heel gezellig met mijn moeder naartoe geweest en wij hebben ons daar uitstekend vermaakt! Als bonus kregen we een gesigneerd exemplaar mee. Natuurlijk was ik erg nieuwsgierig naar dit boek, want het werd gepresenteerd als “de meest zinderende thriller die je dit jaar zult lezen”.

Mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd door de vele recensies die mij in mei en juni om de oren vlogen. Doordat de meeste recensies er niet om logen (het boek werd vaak enorm afgekraakt) werd ik ook een beetje terughoudend. Zal ik het boek dan wel leuk genoeg vinden om het ook uit te lezen?

Samenvatting
Judith Rashleigh werkt overdag als assistent in een gerenommeerd Londens veilinghuis en om rond te kunnen komen is ze ’s nachts hostess in een chique club in de West End-buurt. Als ze een vervalsing ontdekt, wordt ze bij het veilinghuis ontslagen en vlucht ze met een welwillende en rijke klant van de nachtclub naar de Franse Rivièra. Als ze daar, zich lavend tussen de rich and famous, op de fraudezaak stuit die haar uit Londen heeft doen vluchten, zint ze op zoete wraak…

Over de auteur
L.S. Hilton is opgegroeid in Engeland en heeft in Key West, New York, Florence, Parijs en Milaan gewoond. Tegenwoordig woont ze in Londen. Ze studeerde Engels en kunstgeschiedenis. Maestra, het eerste deel in een trilogie, zal in 26 landen vertaald worden en de filmrechten werden verkocht aan Columbia Pictures.

Mijn mening
Het verhaal van Maestra is op sommige punten wat onsamenhangend en springt van de hak op de tak. Je moet steeds blijven opletten, omdat je anders net die details mist, waar later naar terugverwezen wordt.

Het is duidelijk dat geprobeerd wordt mee te liften op het succes van “50 tinten”. In tegenstelling tot “50 tinten” had ik bij Maestra vaak het idee dat de seksscènes later toegevoegd zijn zonder naar de context te kijken. Het kwam op mij over alsof ze totaal geen functie hadden (behalve de lezer op te winden).

Toch was het verhaal op zich zeker niet slecht! Hoewel ik de verandering van Judith, van een ietwat verlegen kunstmeisje naar een koelbloedige en berekenende moordenares, iets te snel vond gaan, was het hele verhaal van de schilderijenfraude en de hele jacht eromheen leuk uitgewerkt.

De schrijfstijl was helaas soms erg plat bij de seksscènes, maar verder las het boek heerlijk vlot, waardoor ik het boek in no time uit had. De niet al te lange hoofdstukken dragen ook zeker bij aan de vlotte leesbaarheid.

Al met al dus best een aardig boek: ik geef daarom ruim 3 sterren, ook al vind ik de hele mediahype om dit boek wat overdreven. Dit is zeker niet “de meest zinderende thriller” die ik dit jaar zal lezen.
Maestra is het eerste deel van een trilogie; ik verheug me nu al op de volgende delen, al is het alleen maar om te weten hoe Judith zich verder ontwikkelt en of ze uiteindelijk ergens voor gepakt wordt.

Verslag: boeklancering Maestra + winactie!

wp-1462124592479.jpg

Verslag: boeklancering Maestra + winactie!

Enkele weken geleden kreeg ik ineens een uitnodiging van uitgeverij The House of Books voor de boeklancering van Maestra. Als boekblogger werd ik uitgenodigd om bij deze feestelijke lancering te zijn, in de Hermitage in Amsterdam.

Deze kans liet ik niet schieten en samen met mijn moeder (ook een fervent boeklezer) toog ik op vrijdag 22 april vanuit Leeuwarden naar Amsterdam. Bij aankomst wachtte ons een groots onthaal. Overal liepen ‘nice looking guys’ rond, gekleed in een zwarte broek met knalrood T-shirt, waarop op de voorkant Maestra stond en op de achterkant slechts één kernwoord, dat per persoon verschilde, maar natuurlijk wel met het boek te maken had, zoals LUST en MOORD.
wp-1462123557884.jpg
Natuurlijk zijn we ook nog even op de foto gegaan met twee van deze heren, die overigens net een drankje voor ons hadden gehaald.

We werden in het restaurant van de Hermitage onthaald met een heerlijk glas Cava. Al snel zag ik een cameraploeg van Shownieuws, een cameraman van De Telegraaf en een heleboel fotografen met behoorlijke (tele)lenzen. Ik vroeg me af waarom die er waren, maar dat werd me al snel duidelijk: er was ook een groot aantal BN’ers uitgenodigd voor deze feestelijke lancering, zoals model Kim Veenstra, Daphne Deckers, auteur Patricia Snel, Heleen van Royen, Halina Reyn, Sylvana Simons, Janneke Siebelink, Paulien Huizenga en nog vele anderen waarvan het gezicht me bekend voorkwam, maar waarvan ik niet op de naam kan komen.

wp-1462123649523.jpgNadat iedereen binnen was, begon het officiële gedeelte. De uitgever hield zijn welkomstspeech en introduceerde Lisa Hilton, Halina Reyn en Heleen van Royen.

Halina Reyn las met haar prettige stem een stuk voor uit Maestra. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, maar wat ik hoorde belooft veel. Er komt behoorlijk plat taalgebruik in voor, dus ik ben benieuwd of ik me daar aan ga storen. De plot klinkt in ieder geval spannend en heeft me nieuwsgierig gemaakt.

wp-1462123768667.jpgNa Halina Reyn was het de beurt aan Heleen van Royen. Zij mocht, na een korte speech in het Engels, het eerste Nederlandse exemplaar van Maestra aan schrijfster Lisa Hilton (L.S.Hilton) overhandigen.

Daarna kreeg iedereen in de zaal een gesigneerd exemplaar van Maestra uitgedeeld. Die krijgt in ieder geval een mooi plekje in mijn boekenkast, als ik het uit heb.

De aankleding van het restaurant was luxe. Sjieke kandelaars met dikke kaarsen stonden her en der opgesteld. Overal stonden schalen met fruit (o.a. druiven en aardbeien) en daarnaast werden er ook heerlijke hapjes, geheel in stijl van het boek rondgedeeld. Denk aan oesters, eendenborst en kaviaar. Nu hou ik zelf niet zo van oesters en kaviaar, dus ik heb het bij de eendenborst gehouden, die overigens verrukkelijk was!

wp-1462123542918.jpg
Tja, na het officiële gedeelte ben ik eens rond gaan lopen tussen de BN’ers en heb er een aantal weten te strikken voor een foto.

Allereerst kon ik Lisa Hilton nog net aan haar jasje trekken voor ze naar haar andere verplichtingen moest en mocht ik een foto van haar en haar Maestra maken.

wp-1462123510386.jpg
Ook Heleen van Royen was de beroerdste niet om met mij op de foto te gaan. Helaas knipperde ik net met mijn ogen, maar goed, ik sta met mijn naamgenoot op de foto!

wp-1462123485533.jpg

En vlak voor vertrek trof ik Sylvana Simons, die ook wel even op de foto wilde.

Al met al een zeer geslaagde boeklancering. Met dank aan The House of Books voor de uitnodiging en de goede organisatie!
Ik kan wel wennen aan dit soort boekenuitjes 🙂

WINACTIE!

The House of Books is zo aardig geweest om een exemplaar van Maestra beschikbaar te stellen voor een winactie. Helaas is dit boek niet gesigneerd, maar dat mag de pret niet drukken natuurlijk.

Hoe doe je mee?
1. Like Boekenrupsjenooitgenoeg via Facebook 
2. Deel het bericht van deze winactie via Facebook (openbaar, zodat ik het ook kan zien)
3. En: win!

Je kunt meedoen tot en met Moederdag, 8 mei. Op maandag 9 mei trek ik de winnaar!

~~~~

UPDATE:

Op 9 mei heb ik de winnaar via Facebook al bekend gemaakt, maar nog niet op mijn blog. Dus bij dezen: Judith Polet-Koekenbier is de gelukkige winnaar van Maestra. Inmiddels heeft zij het boek ook al ontvangen. Judith: veel leesplezier!

Recensie: E.L. James – Grey

Deze recensie hadden jullie nog van mij tegoed. Ik heb via mijn Facebook-pagina al laten weten dat ik 3 sterren geef aan dit boek. Hieronder zal ik jullie vertellen waarom. Maar eerst, voor de mensen die het verhaal misschien niet kennen, een korte samenvatting.


Bekijk de wereld van Vijftig tinten grijs opnieuw, door de ogen van Christian Grey. In Christians eigen woorden, en door zijn gedachten, overpeinzingen en dromen, geeft E L James een verfrissend ander perspectief op de liefdesgeschiedenis die wereldwijd miljoenen lezers betoverde.Christian Grey lijkt een man van totale controle; zijn wereld is duidelijk, gedisciplineerd en volstrekt leeg tot de dag dat de jonge literatuurstudente Anastasia Steele zijn kantoor binnen valt. Hij probeert haar uit zijn hoofd te zetten, maar raakt meer en meer bevangen door gevoelens waar hij maar geen vat op krijgt. In tegenstelling tot andere vrouwen lijkt Ana dwars door zijn afstandelijke houding heen te kunnen kijken, voorbij zijn zakelijke successen en luxe levensstijl, recht in zijn gehavende ziel. Zal zijn samenzijn met Ana hem verlossen van de gruwelijke jeugdherinneringen die Christian elke nacht wakker houden? Of zullen zijn duistere seksuele verlangens, zijn dwangmatige behoefte tot controle en zijn zelfhaat deze jonge vrouw van hem wegdrijven en de broze hoop vernietigen die zij hem biedt?


Het verhaal begint nu een beetje uitgekauwd te raken. Na drie delen dacht ik dat het leuk en verfrissend zou zijn om het verhaal vanuit Christians perspectief te lezen. Het verhaal begint veelbelovend, maar al snel begint het verhaal te kabbelen.

Op de (soms pikante) seksscènes na, gebeurt er niet zoveel. Soms krijg je een klein stukje van Christians verleden en denkwereld te zien, maar dat gaat naar mijn mening niet veel dieper dan we in de eerste drie delen hebben gelezen.

Ik moet bekennen dat ik stukjes overgeslagen of vluchtig gelezen heb. Het contract neemt enkele pagina’s in beslag, maar dat kende ik al uit deel 1. Verder was de mailwisseling ook bekend. Het enige wat hier leuk en soms best verrassend was, was de reactie van Christian op de mails van Anastacia.

Ik werd eigenlijk pas de laatste 50 bladzijden weer gegrepen door het verhaal. Hier komt het punt dat Anastacia wegloopt van Christian en ze zonder elkaar zijn. Christian krijgt weer nachtmerries en nu kom je ineens veel meer te weten over wat er in zijn jeugd gebeurd is. Dat vind ik dan weer interessant.

Dankzij deze laatste wending krijgt het boek van mij toch nog 3 sterren. Misschien een wat mindere beoordeling, omdat ik de eerste drie delen al ken en dus weet hoe het verhaal gaat. Het verhaal op zich is verder goed geschreven, afwisselend van structuur en leuk om de invalshoek van een man te lezen, maar Vijftig tinten is nu wel een beetje klaar.

Recensie: Marique Maas- De Bestemming

image

En hij is uit! Later dan verwacht, maar dat had alles met mijn drukke week te maken 🙂

Marique Maas – Muren van glas-trilogie – De Bestemming  (deel 3)

Het langverwachte derde deel in de serie Muren van glas van Marique Maas. Dé Nederlandse hit in het erotisch genre: verslavende, goedgeschreven ontsnappingsliteratuur vol glitter, glamour en zinderende passie. In de De ontmoeting leerde Nadine de succesvolle en dominante Daniel kennen en verloor ze langzaamaan de grip op haar leven. In Harde grenzen heeft ze haar relatie met hem verbroken, maar is Daniel niet van plan haar op te geven. Als Nadine vervolgens de waarheid over haar verslavende minnaar ontdekt staat ze voor een moeilijke keuze. Hoe zal het Nadine en Daniel in deel 3 vergaan? Voor liefhebbers van Fifty Shades (Vijftig tinten) van E.L. James en Crossfire van Sylvia Day.

Deel 1 en 2 had ik vorig jaar vrij snel achter elkaar gelezen en ik keek dan ook met smart uit naar deel 3. Het heeft mij eigenlijk veel te lang geduurd…

Maar goed. Nu deel 3 dus eindelijk gelezen en het was weer een heerlijk boek. Lekker verstand op nul en genieten maar!

Het verhaal heeft af en toe wat spannende momenten (inbraak, brandstichting) die het verhaal wat meer inhoud geven. Verder is het een mooi liefdesverhaal over een man en een vrouw, die uit verschillende sociale klassen komen en toch bij elkaar blijven, ondanks de verschillende levensstijlen.

Dit liefdesverhaal wordt opgeleukt met zinderende erotische fragmenten waarbij de passie hoog oploopt en grenzen worden opgezocht. Leuk om over te fantaseren, maar wat mij betreft blijft het daarbij 😉

Mijn oordeel: 4 van de 5 sterren. Alleen omdat er nog iets meer diepgang in het verhaal had gemogen. Verder heerlijk leesvoer!