Blogtour: Gefaald – Ellen Lina

Blogtour: Gefaald – Ellen Lina
Uitgeverij: Ellessy

20190124_154620.jpg

Na Crash en Koningslaan van Ellen Lina, kijk ik elke keer weer uit naar haar volgende boek. Ik spring een gat in de lucht als ik hoor dat ik mee mag doen aan de blogtour voor haar volgende boek: Gefaald.
Begin januari krijg ik het boek binnen, zo heb ik nog ruim de tijd om in week 4, op mijn verjaardag, mijn recensie online te zetten. De cover is eenvoudig, maar mysterieus, zodat ik nog nieuwsgieriger word naar het verhaal. Nu maar eens kijken of Ellen Lina weer zo’n parel afgeleverd heeft…

Samenvatting
De dertigjarige Vesper runt met haar ouders een bungalowpark op Texel, wanneer ze de charmante Stijn Daalhuizen en diens puberzoon Nick ontmoet. Na het overlijden van zijn moeder heeft Nick het moeilijk, en dat hij een goede band weet op te bouwen met Vesper is voor Stijn meer dan belangrijk.

Door de jaren heen is het voornamelijk Vesper die zich bezighoudt met Nick, Stijn is druk met zijn groeiende bedrijf. Ondanks de zorg en aandacht van Vesper, ontwikkelt Nick zich tot een problematische achttienjarige. Hij wordt van school gestuurd en zijn leven bestaat uit drugs, foute vrienden en feesten. Net wanneer hij Vesper beterschap heeft beloofd, dient zich een klus aan die hij niet kan laten liggen. Die nacht loopt het compleet uit de hand en de gevolgen voor het hele gezin zijn vanaf dat moment niet meer te overzien. Stijn en Vesper krijgen te maken met een groep levensgevaarlijke criminelen die nietsontziend hun leven binnendringen. Het drama is compleet wanneer Vesper wordt herkend door één van hen. Haar verleden komt bovendrijven en dat blijkt heel anders te zijn dan Stijn en Nick hadden verwacht.

Weten Stijn en Vesper Nick te beschermen? Lukt het hen om elkaar te vertrouwen? Pas wanneer ze denken dat de rust is wedergekeerd ontvouwt zich een afschuwelijk scenario, dat alle relaties op scherp zet.

Over de auteur
Ellen Lina-Rink werd in 1983 geboren in Arnhem. Na de middelbare school volgde ze de PABO en werd docente op een basisschool. Vanwege het werk van haar man, die piloot is, heeft ze 3 jaar op Curaçao gewoond. Sinds 2016 woont ze weer in Huissen, Nederland. Ze heeft twee zoontjes. Ze houdt van reizen en dan vooral naar Canada en de Verenigde Staten. Ze is een echt familiemens en heeft veel hobby’s, zoals lezen, voetbal kijken, schrijven en muziek luisteren. Muziek inspireert haar vaak en haar muzieksmaak is heel breed.
De thriller Gefaald is haar zesde boek. Eerder verschenen de goed ontvangen romans Vasthouden, Ooit zal ik je weer zien, Sky, Crash en Koningslaan.

Mijn mening20190124_154712.jpg
Na het lezen van dit boek kan ik niet anders concluderen dan dat de cover passend is. Het lijkt of de (jonge)man op de cover een moeilijke, onduidelijke weg alleen moet afleggen, zonder te weten waar die naartoe leidt. Het zou zo een weg op Texel kunnen zijn, maar ook ergens in het buitenland.

Ik vroeg me even af in hoeverre deze eerste echte thriller van Ellen Lina zou verschillen van haar spannende liefdesromans, want die vond ik al spannend. Maar in deze thriller weet ze de spanning nog een (behoorlijk) tandje op te schroeven. Spanning in meerdere opzichten. Spanning die onder je huid kruipt en daar blijft sudderen.

Ellen Lina laat met dit boek zien hoe vaag de grens tussen kleine en grote criminaliteit is en dat afglijden makkelijker is dan je misschien zou denken. Ze beschrijft het zo levensecht, dat ik soms het idee kreeg dat ik zelf een rol speelde in dit hele verhaal en geen grip meer op mijn leven had. De personages zijn zo goed beschreven en uitgewerkt; het brengt het verhaal tot leven en maakt de personages geloofwaardig.

Het verhaal is enorm goed opgebouwd en wordt afwisselend vanuit het oogpunt van Stijn, Nick en Vesper verteld. De spanning wordt door dit wisselende perspectief steeds opgevoerd. Bij de proloog dacht ik nog: “Ja, lekker dan. Op de achterflap staat Weten Stijn en Vesper Nick te beschermen? en hier hebben ze het ineens over de begrafenis van Nick. Dan hebben ze hem dus niet kunnen beschermen… Weg verrassing.” Maar hoe verder ik kwam, hoe verrassender het werd. Elke keer als ik dacht dat ik wist hoe het zat, nam het verhaal een andere wending. Ik ging op een gegeven moment aan alles twijfelen. Niets is wat het lijkt. En daar hou ik van.

Uiteindelijk (na die frustrerende proloog, die aan het einde van het boek helemaal duidelijk wordt) heeft het boek me tot het einde toe weten te boeien en was het in een paar avonden uit. Zoals voor velen waarschijnlijk wel bekend is, kom je ook in dit verhaal personen tegen uit haar eerdere boeken. Ze hebben een kleine rol, maar zijn zeker herkenbaar. Ik ben benieuwd of iemand anders deze personen ook heeft herkend!

Ellen Lina, ik blijf fan van jou! Wat ik jammer vind, maar dat is ook een beetje beroepsdeformatie waarschijnlijk (ik ben zelf ook redacteur), is dat ik nog een aantal slordigheidsfoutjes in de spelling/grammatica las. Ik splits mijn oordeel vanaf nu dan ook op in verschillende onderdelen:

  • Cover en titel: 4,5 ****
  • Inhoud: 5*****
  • Redactie: 4****

Ruim voldoende dus en zeker een aanrader!

Recensie: Prooi – Lydia van Houten

Recensie: Prooi – Lydia van Houten Cover Prooi - Lydia van Houten.jpg
Uitgeverij: Kabook

Al voor verschijnen mocht ik het nieuwste boek van Lydia van Houten, Prooi, lezen. Ik heb vorig jaar voor het eerst een boek van haar gelezen en daar was ik al zo enthousiast over, dat ik alles wil lezen wat deze vrouw schrijft. Dat betekent ook een klein beetje spanning: kan het boek wel aan mijn hoge verwachtingen voldoen? De cover oogt in ieder geval al erg intrigerend en ik ben erg benieuwd welke rol een wolf in dit verhaal heeft. Of moet ik het zien als een jager die jaagt op zijn prooi?

Samenvatting
De Nederlandse studente Evelyn (Evy) Meyer woont samen met een groepje excentrieke jongeren in Londen, waar ze een kamer huurt in het huis van Joy McAllen, die haar familie tragisch verloor in een vliegtuigcrash.

Sinds haar intrek wordt Evy achtervolgd door nachtmerries en hallucinaties. Alleen medestudente en acteursdochter Lily-Rose Summers trekt zich het lot van de Nederlandse aan. Als Evy in de financiële problemen komt en haar huur niet meer kan betalen, stelt Lily-Rose haar voor aan familievriend en regisseur Martin Dumont. Hij biedt Evy een hostessbaan aan op zijn plezierjacht: Live X.

Dan is Evy getuige van een gruwelijke moord. Ze zit onder het bloed, maar vreemd genoeg kan ze zich niets herinneren. Dit is pas het begin van een reeks bizarre voorvallen…

Over de auteur
Lydia van Houten (1972) startte haar freelance carrière in 2003, als illustratrice voor andere auteurs. Begin 2005 debuteerde ze met haar jeugdserie Teken van Drie, uitgegeven door Uitgeverij Ellessy. Er volgden (internationale) freelance opdrachten, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan uitgegeven door Yoyo Books, verscheen wereldwijd.

Vanaf 2014 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers via uitgeverij Kabook. Haar debuut Doodstil verscheen in 2015 en kreeg lovende recensies. Doodstil werd zelfs Boek van de Maand. Het vervloekte huis is haar tweede thriller. En in juni 2017 is haar derde thriller Prooi verschenen.

Lydia studeerde taal: Nederlands, Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans. Ze deed daarna Middenmanagement en volgde aansluitend een deeltijdstudie psychologie aan de OU. Tegenwoordig concentreert Lydia zich op (online) marketing en communicatie.

Mijn mening
Oké, dit was echt een vreemd, maar nagelbijtend spannend en goed boek! Sterker nog: ik heb voor het eerst in meer dan 30 jaar nachtmerries gekregen van een boek (de laatste keer was nadat de kleuterjuf een verhaal over Peter Pelikaan had voorgelezen). Vlak nadat ik het uit had, kreeg ik een nachtmerrie waarin ik door een tijger achternagezeten werd… in de duinen. Ik kon gelukkig ontsnappen door ineens van het pad te springen en me te verstoppen, want ik moest terug naar het strand (vraag me niet waarom, want ik werd ineens met hartkloppingen wakker, mijn lijf stuiterend van de adrenaline).

Voor mij is dit wat ik van een boek verwacht: dat het me meeneemt in het verhaal, opslokt als het ware, en me het verhaal (op ietwat eigen wijze) laat herbeleven.

Ik moest het boek wel laten bezinken, want het was nogal wat. Ik kon bepaalde stukjes niet direct plaatsen. Het voelde ook wat onaf. Alsof er nog een vervolg komt. Het einde was wat raadselachtig, maar ook weer passend bij het hele verhaal. Dit is een boek dat ik zeker nog een keer wil herlezen, al is het alleen maar om te kijken of het me weer zo kan meeslepen en of sommige dingen me misschien duidelijker worden. En degenen die mij een beetje kennen, weten dat ik normaal gesproken boeken niet snel herlees, dus dat wil wel wat zeggen.

De personages zijn ijzersterk beschreven en hebben ook echt een diepere laag. Niemand is wie hij lijkt te zijn. Ik zag sommige acties van personen dan ook echt niet aankomen. Pas als ik er middenin zat, dacht ik: ‘Nee, niet… dat kan toch niet. Echt?’ Ik ben zelfs terug gaan bladeren of ik niet ergens een hint gemist had. Heerlijk, deze plottwists die mij aan mijn eigen geheugen doen twijfelen. Het boek zit dus erg goed in elkaar!

Lydia van Houten, ga alsjeblieft zo door met schrijven! De verwachtingen waren hooggespannen, maar je hebt ze meer dan waargemaakt. Het betekent wel dat de lat volgende keer nog hoger ligt! Maar goed, ik verwacht dat je die druk wel aan kunt, hahaha… Je krijgt van mij voor Prooi de volledige 5*****, simpelweg omdat er niet meer sterren te vergeven zijn.

Cover Prooi - Lydia van Houten.jpg

Blogtour: Meesterdeal – Marlen Beek-Visser

Blogtour: Meesterdeal – Marlen Beek-Visser wp-1486319731533.jpg
Uitgeverij: Uitgeverij Ellessy

Deze week is het mijn beurt in de blogtour van het boek Meesterdeal van Marlen Beek-Visser. Voor mij is dit de eerste kennismaking met deze auteur, maar ik heb al wel veel gehoord en gelezen over haar. Dit maakt mij dan ook erg nieuwsgierig naar Meesterdeal. Snel lezen dus…

Samenvatting
Als Bo van Lierop ontdekt dat haar 16-jarige dochter Eva een verhouding heeft met haar mentor van school, een man van tweeënveertig, lopen de spanningen binnen het gezin hoog op. Bo’s echtgenoot Adam dreigt met onorthodoxe maatregelen die de situatie alleen maar zouden verergeren. Yannick, de ongrijpbare vriend van Eva, die sinds enige tijd onderdeel uitmaakt van hun gezin, heeft een geheel eigen wijze van reageren.

Het feit dat Bo en Adam al jaren een geheim met zich meedragen, een geheim dat zij beter eerder hadden kunnen vertellen, maakt de situatie er niet eenvoudiger op. Is dat de reden dat Adam zich steeds vreemder gaat gedragen? Bo’s enige uitvlucht is haar vrijwilligersbaantje bij de Hulplijn en in het bijzonder Emiel, een cliënt met wie ze een band opbouwt en bij wie ze haar hart kan luchten. Emiel trekt zich Bo’s situatie aan en weet wel een manier om haar te helpen. Net als Bo op het punt staat om de confrontatie met Eva’s mentor aan te gaan, gebeurt er iets wat een schok van ontzetting teweegbrengt. Wie kan Bo nog vertrouwen? Haar dochter die het liegen tot tweede natuur heeft verheven? Haar man, die steeds verder van haar af drijft? De ongrijpbare Yannick? En Emiel, is die ooit wel te vertrouwen geweest?

Over de auteur
Marlen Beek-Visser woont en werkt in Leiderdorp, op steenworp afstand van Leiden, waar zij haar middelbareschooltijd doorbracht en waar zij lange tijd woonde. Na een hbo-studie commerciële economie schreef zij als stafmedewerker communicatie en als manager in de kinderopvang voornamelijk zakelijke teksten. Tot zij enkele jaren geleden haar creatieve geest de ruimte gaf en begon met het schrijven van fictie.

Marlen publiceerde een tiental korte verhalen in verhalenbundels. Zo verscheen haar verhaal DNA-test in een bundel voor een goed doel, waarbij de line-up werd gevormd door prominente auteurs als Kees van Kooten, Mensje van Keulen en Susan Smit. Schrijver Abdelkader Benali koos haar verhaal Zwarte kapitein voor publicatie in de bundel Gouden tijden, zwarte bladzijden. Met Project X 75.0 won zij de Literaire Prijs van Wageningen, terwijl zij bij een schrijfwedstrijd voor Margriet een tweede plaats behaalde met haar verhaal Hulplijn.

Mijn mening
Zo, wat een verhaal! En wat een actuele thema’s. Het gaat niet alleen over een verhouding tussen docent en leerling, maar ook het hele vaderschapsverhaal bij spermadonatie. Actueel, goed uitgewerkt en geschreven in een vlotte, lekker leesbare stijl.

De korte hoofdstukken worden afwisselend vanuit het perspectief van Bo en de mentor verteld. Hierdoor weet Marlen de spanningsboog telkens hoog te houden. Je wilt blijven doorlezen. En ach, die hoofdstukken zijn lekker kort, dus vooruit, voor het slapengaan nog even één hoofdstuk… Maar ja, uiteindelijk worden dat er natuurlijk meer, want je wil weten hoe het afloopt. Gelukkig heeft dit boek me ‘slechts’ één keer een goede nachtrust gekost.

Als moeder kan ik alleen maar hopen dat mijn dochter later zo verstandig is om geen relatie met een docent (of andere oudere man) te beginnen. Wat een tweestrijd kom je dan in, zeker als je dochter beweert dat zij het echt zelf wil. Gelukkig is mijn dochter nog niet zo oud…

Marlen, ik kan je alleen maar complimenteren met dit meesterwerk. Zo’n gevoelig thema, zo goed uitgewerkt en beschreven. En mij dan ook nog in spanning houden tot het eind. De ontknoping was trouwens best verrassend, die had ik niet (meer) zien aankomen. Ga alsjeblieft door met schrijven! Van mij krijg je dan ook de volledige 5 sterren voor Meesterdeal.

Recensie: Achter gesloten deuren – BA Paris

wp-1475523412003.jpg

Recensie: Achter gesloten deuren – BA Paris
Uitgeverij: Ambo | Anthos

Mijn eerste deelname aan een Hebban Buzz is een feit!  Met het boek Achter gesloten deuren mocht ik meebuzzen. Een erg leuke manier om een boek onder de aandacht te brengen. Ik ben ook erg benieuwd naar dit boek. Zijn Jack en Grace het perfecte stel of is de werkelijkheid anders dan hij lijkt? Gauw beginnen dus…

Samenvatting
Iedereen kent wel een echtpaar als Jack en Grace: hij is knap en rijk, zij is charmant en elegant. Mensen om jaloers op te zijn, als je ze niet aardig zou vinden. Je zou Grace beter willen leren kennen. Maar dat is moeilijk, want Grace en Jack zijn altijd samen. Sommigen zouden dit ware liefde noemen. Anderen zouden zich misschien afvragen waarom Grace nooit de telefoon opneemt. En waarom ze nooit op visite komt, ook al werkt ze niet. En waarom een slaapkamer van hun huis tralies voor het raam heeft. Het perfecte huwelijk? Of de perfecte leugen?

Over de auteur
B.A. Paris is van Frans-Ierse komaf en groeide op in Engeland. Ze heeft ook een tijdje in Nederland gewoond. Momenteel woont ze in Frankrijk, waar ze met haar man een talenschool heeft opgezet. Achter gesloten deuren is haar debuut waar ze in één klap haar naam als thrillerschrijfster heeft gevestigd.

Mijn mening
Zo, wat een debuut! Hoewel je al snel doorhebt hoe het echt zit en het verhaal dus best voorspelbaar is, wil je toch steeds doorlezen. Mijn zucht naar drama en psychologische thrillerelementen zorgde ervoor dat ik steeds wilde weten wat Jack nu weer bedacht had voor Grace. Welke doortrapte spelletjes hij speelde. Maar ook waarom hun vrienden niets in de gaten hadden. Ik snap het niet: als je vrienden bent, dan hou je toch het welzijn van elkaar in de gaten? Als je dan ineens merkt dat iemand er slechter uitziet dan de vorige keer, vraag je toch door? Maar aan de andere kant: Jack weet het wel erg goed te spelen! Zo goed, dat ik zelfs even begon te twijfelen aan de geestelijke gezondheid van Grace: zou ze het toch allemaal verzonnen hebben?

Het boek is goed opgebouwd: de hoofdstukken wisselen elkaar netjes af van Heden naar Verleden. Zelfs de werkwoordtijden zijn hierop aangepast: Heden wordt in de tegenwoordige tijd verteld, Verleden in de verleden tijd. Hier moest ik in het begin wel aan wennen: las ik dit nu goed? Er klopte naar mijn mening iets niet. Maar als je dan eenmaal gewend bent aan deze wisseling, merk je het al niet eens meer. En het is ook nog eens handig voor als je even vergeten bent of Grace een verhaal uit het verleden vertelt of uit het heden.

Achter gesloten deuren is beklemmend. Eng, als je bedenkt dat niets is wat het lijkt. Ik ben tijdens het lezen helemaal van de mik geweest. Wantrouwend, zelfs naar mijn vriend; zou hij ook ineens kunnen veranderen in een psychopaat? Onzin natuurlijk, maar dat is wel het effect dat het boek op mij had. Best knap.

Ik geef dit boek 4 sterren, omdat ik graag had gezien dat er nog wat meer twijfel gezaaid werd door bijvoorbeeld het verhaal deels vanuit Grace en deels vanuit Jack te vertellen. Het was nu iets te voorspelbaar. Maar goed, dat is misschien een tip voor het volgende boek van BA Paris. Ik zal een volgend boek zeker weer gaan lezen! Voor dit boek kan ik alleen maar zeggen: LEZEN!

 

Recensie: Weg zonder genade – John Hart

wp-1469552561709.jpg

Recensie: Weg zonder genade – John Hart
Uitgeverij: L.S. Amsterdam

In juni mocht ik meedoen met de Sterrenthriller-leesclub van Luitingh-Sijthoff. Door de drukte kwam ik er pas eind van de maand aan toe om dit boek te lezen en inmiddels was de lat ook al hoog gelegd: de 4- en 5-sterrenrecensies vlogen over het internet. ‘Dit is een boek dat je niet meer weg kunt leggen en in 1 ruk moet uitlezen.’ Velen vergeleken het boek met eerder werk van hem en ook eerdere boeken zouden geweldig zijn. Tja, dit is mijn eerste kennismaking met John Hart, dus ik wacht het af. Vol spanning begin ik…

Samenvatting
Elizabeth Black is een heldin. Onlangs heeft ze eigenhandig een meisje uit gevangenschap gered, en de twee meedogenloze ontvoerders doodgeschoten. Maar Elizabeth heeft ook donkere geheimen. En als de jongen Gideon met een pistool staat te wachten tot de moordenaar van zijn moeder uit de gevangenis komt, raakt haar leven in een stroomversnelling.

Over de auteur
John Hart (1965) is de enige auteur die in opeenvolgende jaren een Edgar Award won. Eerdere titels als Het ijzeren huis en Onschuld waren wereldwijde bestsellers en er werden al meer dan 2 miljoen van zijn boeken verkocht.

Mijn mening
Weg zonder genade heeft mij niet teleurgesteld. In tegendeel: het heeft mijn verwachtingen zelfs overtroffen! Ik was nogal sceptisch door alle lyrische recensies, de een was nog lovender dan de ander. Maar dat bleek nergens voor nodig. John Hart is een meesterverteller.

Ik heb me er weer over verbaasd hoe gruwelijk de wereld is, hoe verwrongen en bekrompen sommige mensen zijn. Dat mensen in naam van een geloof of juist als een tegenreactie op een geloof bepaalde handelingen doen, ik kan er met de pet niet bij. Voeg daar de rassenhaat van zuidelijk Amerika aan toe en je hebt de explosieve cocktail van dit boek compleet.

John Hart is echt een meesterverteller, vlotte zinnen en niet te lange hoofdstukken met een fantastische spanningsopbouw zorgen ervoor dat je in no time door het boek vliegt. Je blijft doorlezen, omdat je gewoon wil weten hoe het zit.

Wat ontzettend knap, hoe John Hart tot het einde toe spannend weet te houden wie de dader is. Ik heb zelf wel 5 of 6 verdachten voor ogen gehad en toch bleek het diegene elke keer niet te zijn. Pas zo’n 50-75 bladzijden voor het eind kreeg ik een heel sterk vermoeden en dat bleek eindelijk juist te zijn.

Stukje bij beetje wordt er in elk hoofdstuk een beetje meer informatie gegeven over het verleden van Elizabeth, maar ook over het verleden van Adrian Wall, de politieagent die zojuist na 13 jaar gevangenisstraf is vrijgelaten. En natuurlijk niet alleen het verleden, maar ook het heden, want er spelen zich zulke gruwelijke dingen af in dit vrij religieuze stadje met een sterke ‘ons-kent-ons’-mentaliteit, dat hou je niet voor mogelijk.

De personages zijn allemaal stuk voor stuk goed uitgewerkt en wel op zo’n manier, dat ze tot leven lijken te komen. Je gaat je afvragen of iemand nu wel of niet onschuldig is, maar ook waar ze toe in staat zijn. Ik wist echt niet wie nu wel of niet te vertrouwen was, zoveel wendingen nam het verhaal.

Iedereen kent iedereen in het stadje en het blijkt dat sommige mensen een behoorlijke vinger in de pap te hebben, terwijl anderen juist hun marionetten zijn. Misschien ben ik te eigengereid (of braaf), maar ik kan me niet voorstellen dat je je zo laat sturen door een ander, of dat je die ander zoveel macht over jou laat krijgen.

John Hart heeft met Weg zonder genade van mij de volle 5 sterren verdiend. Het gebeurt zelden dat een verhaal tot het eind toe zo spannend en verrassend is. Chapeau! Ik ga zeker meer van John Hart lezen!

 

Recensie: Maestra – L.S. Hilton

wp-1462124592479.jpg

Recensie: Maestra – L.S. Hilton
Uitgeverij: The House of Books

In april kreeg ik al de uitnodiging om bij de boekpresentatie van Maestra aanwezig te zijn. Daar ben ik heel gezellig met mijn moeder naartoe geweest en wij hebben ons daar uitstekend vermaakt! Als bonus kregen we een gesigneerd exemplaar mee. Natuurlijk was ik erg nieuwsgierig naar dit boek, want het werd gepresenteerd als “de meest zinderende thriller die je dit jaar zult lezen”.

Mijn nieuwsgierigheid werd aangewakkerd door de vele recensies die mij in mei en juni om de oren vlogen. Doordat de meeste recensies er niet om logen (het boek werd vaak enorm afgekraakt) werd ik ook een beetje terughoudend. Zal ik het boek dan wel leuk genoeg vinden om het ook uit te lezen?

Samenvatting
Judith Rashleigh werkt overdag als assistent in een gerenommeerd Londens veilinghuis en om rond te kunnen komen is ze ’s nachts hostess in een chique club in de West End-buurt. Als ze een vervalsing ontdekt, wordt ze bij het veilinghuis ontslagen en vlucht ze met een welwillende en rijke klant van de nachtclub naar de Franse Rivièra. Als ze daar, zich lavend tussen de rich and famous, op de fraudezaak stuit die haar uit Londen heeft doen vluchten, zint ze op zoete wraak…

Over de auteur
L.S. Hilton is opgegroeid in Engeland en heeft in Key West, New York, Florence, Parijs en Milaan gewoond. Tegenwoordig woont ze in Londen. Ze studeerde Engels en kunstgeschiedenis. Maestra, het eerste deel in een trilogie, zal in 26 landen vertaald worden en de filmrechten werden verkocht aan Columbia Pictures.

Mijn mening
Het verhaal van Maestra is op sommige punten wat onsamenhangend en springt van de hak op de tak. Je moet steeds blijven opletten, omdat je anders net die details mist, waar later naar terugverwezen wordt.

Het is duidelijk dat geprobeerd wordt mee te liften op het succes van “50 tinten”. In tegenstelling tot “50 tinten” had ik bij Maestra vaak het idee dat de seksscènes later toegevoegd zijn zonder naar de context te kijken. Het kwam op mij over alsof ze totaal geen functie hadden (behalve de lezer op te winden).

Toch was het verhaal op zich zeker niet slecht! Hoewel ik de verandering van Judith, van een ietwat verlegen kunstmeisje naar een koelbloedige en berekenende moordenares, iets te snel vond gaan, was het hele verhaal van de schilderijenfraude en de hele jacht eromheen leuk uitgewerkt.

De schrijfstijl was helaas soms erg plat bij de seksscènes, maar verder las het boek heerlijk vlot, waardoor ik het boek in no time uit had. De niet al te lange hoofdstukken dragen ook zeker bij aan de vlotte leesbaarheid.

Al met al dus best een aardig boek: ik geef daarom ruim 3 sterren, ook al vind ik de hele mediahype om dit boek wat overdreven. Dit is zeker niet “de meest zinderende thriller” die ik dit jaar zal lezen.
Maestra is het eerste deel van een trilogie; ik verheug me nu al op de volgende delen, al is het alleen maar om te weten hoe Judith zich verder ontwikkelt en of ze uiteindelijk ergens voor gepakt wordt.

De winnaar van Het Vervloekte Huis is bekend!

0000000000001 MARKET ORANJE

De winnaar van Het Vervloekte Huis is bekend!

Ik heb jullie een dag extra in spanning gehouden, maar nu is het dan toch zo ver: de winnaar is bekend!

Ik heb de uitslag ook gefilmd, zodat er geen discussie kan ontstaan: het filmpje plaats ik op Facebook, omdat dat helaas (nog) niet lukt op mijn blog.

En dan nu… De winnaar, van het door Kabook uitgevers beschikbaar gestelde boek Het Vervloekte Huis, is: Carola van Esch!
Gefeliciteerd!

Stuur je adresgegevens in een pb via Facebook of per e-mail naar h.engwerda@upcmail.nl en je ontvangt het boek zo snel mogelijk!
Ik wens je alvast veel leesplezier.

Voor de andere deelnemers: ik kan helaas niet iedereen blij maken met een boek, wie weet hebben jullie een volgende keer meer geluk.

Recensie: Het vervloekte huis – Lydia van Houten

Recensie: Het vervloekte huis – Lydia van Houten
Uitgeverij: Kabook

Vandaag is het zover: Het vervloekte huis van Lydiawp-1465224899236.jpg van Houten is verschenen! Ik was een van de 20 gelukkigen die het boek vooruit mochten lezen. Voor mij een eerste kennismaking met deze Nederlandse auteur.
Ik werd getriggerd door de samenvatting en vooral ook de omgeving waar het verhaal zich afspeelt: Canada. Dit ruwe, onherbergzame landschap lijkt mij de perfecte achtergrond voor een thriller; net zoals ik dat tot nu toe alleen van Scandinavische thrillers gewend ben.
In de loop van de maand las ik al verschillende recensies van collega-recensenten. Die beloofden heel wat! De ene na de andere 5-sterrenrecensie vloog mij om de oren. Eindelijk had ik tijd om het boek op te pakken. Zou het boek aan mijn, inmiddels torenhoge, verwachtingen voldoen?

Samenvatting
Als de 43-jarige journaliste Mikayla geconfronteerd wordt met de zelfmoord van haar man Steven, stort haar hele wereld in. Steven Jackson, geboren in Canada, blijkt echter een onverwachte erfenis voor Mikayla achter te laten: een huis in Rocky Roads, British Columbia, Canada. Samen met haar 7-jarige zoontje Jason en haar 16-jarige dochter Valerie ontvlucht Mikayla haar nu eenzame leven in Amsterdam. Ze emigreert naar Canada, in de hoop haar eerste thriller te schrijven in het klaarblijkelijk uitgestorven Rocky Roads. Al snel stuit ze op een aantal eigenaardige zaken, zoals de onopgeloste moord op Joanna la Croix van twintig jaar eerder.

Als Mikayla op eigen houtje onderzoek gaat doen naar de moord, wordt steeds duidelijker dat Rocky Roads een duister geheim herbergt. Mikayla duikt in het verleden van het stadje. Vanaf dat moment gebeuren er rare dingen in en om haar huis. Jason meent zelfs dat het spookt, dat het huis vervloekt is. Als hun hond Gollum spoorloos verdwijnt neemt Mikayla zelf het heft in handen. Ze moet en zal de onderste steen boven krijgen…

Over de auteur
Lydia van Houten (1972) startte haar freelance carrière in 2003, als illustratrice voor andere auteurs. Begin 2005 debuteerde ze met haar jeugdserie Teken van Drie, uitgegeven door Uitgeverij Ellessy. Er volgden (internationale) freelance opdrachten, vooral voor prentenboeken. De serie Goedenacht kleine Maan uitgegeven door Yoyo Books, verscheen wereldwijd.

Vanaf 2014 concentreert Lydia zich op het schrijven van thrillers. Het science fiction verhaal Black-out belandde op de longlist van de Paul Harland Awards in 2014. Haar debuut Doodstil verscheen in 2015 en kreeg lovende recensies. Doodstil werd zelfs Boek van de Maand. De Spaanse vertaling van dit boek zal in 2016 verschijnen. Het vervloekte huis is haar tweede thriller.

Lydia studeerde taal: Nederlands, Engels, Frans, Duits, Italiaans en Spaans. Ze deed daarna Middenmanagement en volgde aansluitend een deeltijdstudie psychologie aan de OU. Tegenwoordig concentreert Lydia zich op (online) marketing en communicatie.

Mijn mening
Ik heb dit boek met (korte) tussenpozen in 2 dagen uitgelezen. wp-1465225200140.jpgWat kan Lydia van Houten mooi vertellen! Ik werd helemaal meegesleept in het verhaal en zag het helemaal voor me. Het afgelegen dorpje, huizen waarbij je dichtstbijzijnde buren alleen met de auto of per boot te bereiken zijn en de mensen die er wonen.

De personages zijn zo goed uitgewerkt, dat ze echt beginnen te leven. Ik leefde me op een gegeven moment helemaal in in Mikayla en zag mezelf al zitten: angstig door de gebeurtenissen, maar op andere momenten helemaal veilig en beschermd door de sexy buurman en vervolgens wantrouwend tegenover iedereen. Wie kun je wel en niet vertrouwen?

Het verhaal is in duidelijke hoofdstukken opgedeeld, waarbij je aan het eind van elk hoofdstuk echt verder wilt lezen. Want hoe zit het nou? Wie heeft nu wat gedaan? Hoe loopt het af? Het einde kwam voor mij nog best als een verrassing. Hoewel ik gedurende het verhaal steeds weer op het verkeerde been werd gezet en ik al verschillende verdachten voor ogen had, bleek ik toch de verkeerde verdachte te hebben gekozen. Briljant uitgewerkt dus!

Wat mij betreft is dit verhaal ook echt wel de volledige 5 sterren waard! Dit was het eerste, maar zeer zeker niet het laatste boek van Lydia van Houten dat ik lees. Ik wil eigenlijk alleen maar zeggen tegen Lydia: schrijf snel je volgende boek! Maak desnoods een serie met Mikayla in de hoofdrol, de nieuwsgierige journaliste. Ik zou het zeker lezen, want ergens vind ik dat dit verhaal nog niet “af” is: het eindigt alsof er nog een vervolg komt.

 

Recensie: Mijn naam is vrijheid – Jax Miller

wp-1464376477004.jpg

Recensie: Mijn naam is vrijheid – Jax Miller Uitgeverij: Cargo

Cargo had eind april een leuke verrassing voor me: ik was een van de 15 proeflezers van Mijn naam is vrijheid van Jax Miller. Een behoorlijk dik, losbladig manuscript viel op mijn deurmat. Netjes in een snelhechter, dat dan weer wel. Ik was erg benieuwd naar dit debuut van Jax Miller. Op Facebook had ik natuurlijk al een korte samenvatting gelezen en de reacties van bekende auteurs als Karin Slaughter logen er niet om. Dit moet wel een veelbelovend debuut zijn. Zou deze auteur mijn verwachtingen gaan waarmaken? Of is dit weer zo’n hype?

Samenvatting
Freedom Oliver leeft in een klein stadje in Oregon en probeert zo min mogelijk op te vallen. Twintig jaar geleden is ze gearresteerd voor de moord op haar man en sloot ze een deal met de FBI waardoor ze werd gedwongen haar kinderen af te staan ter adoptie. Sindsdien leeft ze onder getuigenbescherming. Als ze hoort dat haar dochter wordt vermist, is Freedom vastbesloten haar te vinden. Haar impulsieve plan leidt haar terug naar de demonen uit haar verleden en de geheimen van de familie die haar kinderen heeft geadopteerd.

Over de auteur
Jax Miller is geboren en getogen in New York. Tegenwoordig woont ze met haar man in Ierland. Jax Miller is een pseudoniem van Ann O Donnell.

Mijn mening
Zo, dit is een knap debuut! In het begin ergerde ik me aan het begin van elk hoofdstuk: ‘Mijn naam is Freedom en…’. Eerst irriteerde deze herhaling mij, maar hoe verder ik kwam, des te sterker vond ik deze herhaling. Het heeft ook een doel waar naartoe gewerkt wordt. Jax Miller weet verder subtiel dingen te herhalen, zonder dat het ook maar enigszins storend wordt.

Knap geschreven, duidelijke, niet te lange hoofdstukken en vlot taalgebruik zorgen ervoor dat je zo door dit boek heen bent. Het vertelperspectief wisselt geregeld, waardoor het verhaal van verschillende kanten wordt belicht. Soms spring je daardoor weer even terug in de tijd, omdat bepaalde zaken gelijktijdig gebeurden, maar natuurlijk niet gelijktijdig verteld kunnen worden vanuit meerdere personen.

Dit is een bizar verhaal over een moeder die haar kinderen kwijtraakt en na 20 jaar, als haar dochter vermist is, pas op zoek gaat naar haar kinderen. Als moeder begrijp ik de angst om je kinderen kwijt te raken, maar het lijkt me echt bizar als je je kinderen al kwijt bent en ze dan nogmaals dreigt kwijt te raken. En dat verleden van Freedom… Stukje bij beetje krijg je informatie toegediend, waardoor het verhaal naar een climax toewerkt, met een verrassende ontknoping.

Ik vind dit echt een aanrader! Mijn naam is vrijheid krijgt van mij dan ook de volledige 5 sterren. Wat een briljant verhaal. Goed opgebouwd, lekker leesbaar en het doet me verlangen naar een volgend boek van Jax Miller. En dat wil je natuurlijk als lezer. Ik ben het er dus mee eens dat dit een ijzersterk debuut is!

Verslag: boeklancering Maestra + winactie!

wp-1462124592479.jpg

Verslag: boeklancering Maestra + winactie!

Enkele weken geleden kreeg ik ineens een uitnodiging van uitgeverij The House of Books voor de boeklancering van Maestra. Als boekblogger werd ik uitgenodigd om bij deze feestelijke lancering te zijn, in de Hermitage in Amsterdam.

Deze kans liet ik niet schieten en samen met mijn moeder (ook een fervent boeklezer) toog ik op vrijdag 22 april vanuit Leeuwarden naar Amsterdam. Bij aankomst wachtte ons een groots onthaal. Overal liepen ‘nice looking guys’ rond, gekleed in een zwarte broek met knalrood T-shirt, waarop op de voorkant Maestra stond en op de achterkant slechts één kernwoord, dat per persoon verschilde, maar natuurlijk wel met het boek te maken had, zoals LUST en MOORD.
wp-1462123557884.jpg
Natuurlijk zijn we ook nog even op de foto gegaan met twee van deze heren, die overigens net een drankje voor ons hadden gehaald.

We werden in het restaurant van de Hermitage onthaald met een heerlijk glas Cava. Al snel zag ik een cameraploeg van Shownieuws, een cameraman van De Telegraaf en een heleboel fotografen met behoorlijke (tele)lenzen. Ik vroeg me af waarom die er waren, maar dat werd me al snel duidelijk: er was ook een groot aantal BN’ers uitgenodigd voor deze feestelijke lancering, zoals model Kim Veenstra, Daphne Deckers, auteur Patricia Snel, Heleen van Royen, Halina Reyn, Sylvana Simons, Janneke Siebelink, Paulien Huizenga en nog vele anderen waarvan het gezicht me bekend voorkwam, maar waarvan ik niet op de naam kan komen.

wp-1462123649523.jpgNadat iedereen binnen was, begon het officiële gedeelte. De uitgever hield zijn welkomstspeech en introduceerde Lisa Hilton, Halina Reyn en Heleen van Royen.

Halina Reyn las met haar prettige stem een stuk voor uit Maestra. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, maar wat ik hoorde belooft veel. Er komt behoorlijk plat taalgebruik in voor, dus ik ben benieuwd of ik me daar aan ga storen. De plot klinkt in ieder geval spannend en heeft me nieuwsgierig gemaakt.

wp-1462123768667.jpgNa Halina Reyn was het de beurt aan Heleen van Royen. Zij mocht, na een korte speech in het Engels, het eerste Nederlandse exemplaar van Maestra aan schrijfster Lisa Hilton (L.S.Hilton) overhandigen.

Daarna kreeg iedereen in de zaal een gesigneerd exemplaar van Maestra uitgedeeld. Die krijgt in ieder geval een mooi plekje in mijn boekenkast, als ik het uit heb.

De aankleding van het restaurant was luxe. Sjieke kandelaars met dikke kaarsen stonden her en der opgesteld. Overal stonden schalen met fruit (o.a. druiven en aardbeien) en daarnaast werden er ook heerlijke hapjes, geheel in stijl van het boek rondgedeeld. Denk aan oesters, eendenborst en kaviaar. Nu hou ik zelf niet zo van oesters en kaviaar, dus ik heb het bij de eendenborst gehouden, die overigens verrukkelijk was!

wp-1462123542918.jpg
Tja, na het officiële gedeelte ben ik eens rond gaan lopen tussen de BN’ers en heb er een aantal weten te strikken voor een foto.

Allereerst kon ik Lisa Hilton nog net aan haar jasje trekken voor ze naar haar andere verplichtingen moest en mocht ik een foto van haar en haar Maestra maken.

wp-1462123510386.jpg
Ook Heleen van Royen was de beroerdste niet om met mij op de foto te gaan. Helaas knipperde ik net met mijn ogen, maar goed, ik sta met mijn naamgenoot op de foto!

wp-1462123485533.jpg

En vlak voor vertrek trof ik Sylvana Simons, die ook wel even op de foto wilde.

Al met al een zeer geslaagde boeklancering. Met dank aan The House of Books voor de uitnodiging en de goede organisatie!
Ik kan wel wennen aan dit soort boekenuitjes 🙂

WINACTIE!

The House of Books is zo aardig geweest om een exemplaar van Maestra beschikbaar te stellen voor een winactie. Helaas is dit boek niet gesigneerd, maar dat mag de pret niet drukken natuurlijk.

Hoe doe je mee?
1. Like Boekenrupsjenooitgenoeg via Facebook 
2. Deel het bericht van deze winactie via Facebook (openbaar, zodat ik het ook kan zien)
3. En: win!

Je kunt meedoen tot en met Moederdag, 8 mei. Op maandag 9 mei trek ik de winnaar!

~~~~

UPDATE:

Op 9 mei heb ik de winnaar via Facebook al bekend gemaakt, maar nog niet op mijn blog. Dus bij dezen: Judith Polet-Koekenbier is de gelukkige winnaar van Maestra. Inmiddels heeft zij het boek ook al ontvangen. Judith: veel leesplezier!